تأثیر هشت هفته تمرین بر شاخص نروتروفیک مشتق از مغز و مقاومت به انسولین زنان چاق مبتلا به دیابت نوع 2

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباداستادیار، گروه تربیت‌بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی

2 گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم‌آباد، خرم‌آباد، ایران

3 کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم‌آباد، خرم‌آباد، ایران

doi
https://doi.org/10.82586/jpmh.2025.1202869
چکیده

زمینه و هدف : پژوهش حاضر باهدف  مقایسه تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی بر شاخص نروتروفیک مشتق از مغز و مقاومت به انسولین زنان چاق مبتلا به دیابت نوع 2 شهر نورآباد انجام شد. مواد و روش­ها :  آزمودنی‌های این تحقیق نیمه تجربی شامل 20 زن مبتلا به دیابت نوع 2  (با میانگین سنی 8/3 ± 6/42 سال) بود که به روش هدفمند و در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه 10 نفری تمرین مقاومتی و گروه کنترل تقسیم شدند. مداخله تمرینات مقاومتی شامل 8 هفته (3 جلسه در هفته) تمرینات پرس سینه، فلکشن ساق پا، اکستنشن ساق پا، سیم کش از جلو و دراز و نشست کرانچ بود.  48 ساعت قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینات، از آزمودنی های دو گروه خون گیری به منظور ارزیابی شاخص نروتروفیک مشتق از مغز و مقاومت به انسولین گرفته شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون t وابستهانجام شد. نتایج :  نتایج نشان داد تمرینات مقاومتی باعث افزایش معنادار در میزان نوتروفیک مشتق از مغز (001/0=P)، و کاهش معنادار در میزان مقاومت به انسولین (001/0=P) در گروه تمرینی شد.. نتیجه گیری : تمرینات مقاومتی موجب افزایش BDNF و درنتیجه کاهش عوارض عصبی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 شده است