تأثیر انواع آبرسانی مجدد در دوره بازیافت بر عوامل آمادگی جسمانی و عملکردی تکواندوکاران نوجوان و جوان
نویسندگان
1 استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
2 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
doi
https://doi.org/10.82586/jpmh.2025.1205962چکیده
بازیافت به عنوان یک استراتژی مؤثر برای کاهش خستگی و حفظ عملکرد ورزشی در حین و پس از فعالیتهای شدید شناخته شده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر انواع آبرسانی مجدد در دوره بازیافت بر عوامل آمادگی جسمانی و عملکردی تکواندوکاران نوجوان و جوان است. جامعه آماری این پژوهش شامل 12 نفر تکواندوکار نوجوان و جوان شهر بجنورد با حداقل پنج سال سابقه تمرین در رشته تکواندو است. آزمودنیها به مدت چهار جلسه با فاصله زمانی یک هفته پروتکل پژوهش را اجرا کردند. تکواندوکارها فرآیند تمرینات را به همراه مصرف دو نوع نوشیدنی در جلسات مختلف تمرین، با وقفه 20 دقیقهای برای جذب نوشیدنیها طبق برنامه تمرینی از قبل طراحی شده انجام داده و سپس آزمونهای آمادگی جسمانی و عملکردی را به انجام رساندند. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. ماحصل نتایج مطالعه حاضر شامل تفاوت معنادار بین گروهی در فاکتورهای چابکی، سرعت عکسالعمل و توان عضلانی پا با مصرف نوشیدنیهای نوع 1 و 2 بوده است (p < 0.05). ضمناً تنها در متغیر چابکی هوازی - بیهوازی ویژه تکواندو تفاوت معناداری بین گروهها مشاهده نشد .(p > 0.05)به بیان دیگر استفاده از محلولها با ترکیب غالب کربوهیدرات (نوشیدنی نوع 1) و ترکیب غالب الکترولیتها (نوشیدنی نوع 2)، بهبود فاکتورهای آمادگی جسمانی و عملکردی تکواندوکاران را در پی دارد. بر این اساس تمرکز بر تقویت آبرسانی مجدد در دوره بازیافت بر فاکتورهای اشاره شده تأثیرگذار است و موجب ارتقاء آنها خواهد شد.