بررسی ارتباط اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و کیفیت زندگی در بین آتش نشانان شهر بیرجند در سال 1397

doi
10.18502/tkj.v12i3.4983
چکیده

مقدمه: آتش نشانان در معرض ریسک بالای ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه ( PTSD ) قرار دارند و کیفیت زندگی ( QoL ) در افراد مبتلا به PTSD به طور جدی در خطر است . پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه اختلال استرس پس از سانحه و ابعاد گوناگون کیفیت زندگی در بین آتش نشانان شهر بیرجند انجام شد. روش بررسی: در این پژوهش تحلیلی-مقطعی، کلیه کارکنان آتش نشانی شهر بیرجند در سال 1397 به روش سرشماری انتخاب شدند (96= N ) ؛ وضعیت PTSD و QoL به ترتیب به وسیله نسخه فارسی پرسشنامه های Mississippi (Eshel) و WHOQOL-BREF سنجش گردید. پایایی درونی گونه های فارسی این دو مقیاس با استفاده از آلفای کرونباخ به ترتیب 92/0 و بیش از 7/0 گزارش شده است. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش 21 و آزمون های مقایسه ای T-test مستقل، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه، آزمون تعقیبی توکی و آزمون همبستگی پیرسون صورت گرفت. نتایج: اغلب آتش نشانان (5/70 درصد) از علائم اختلال استرس پس از سانحه متوسط (7/11±2/79) رنج می برند. بر اساس مقیاس خودگزارشی، 7/53 درصد آتش نشانان کیفیت زندگی خود را خوب ارزیابی می کنند و 2/43 درصد آتش نشانان از وضعیت سلامت خود راضی هستند. تحلیل های آماری نشان داد که بین نمره PTSD و حیطه های سلامت روانی (03/0 P= )، روابط اجتماعی (002/0 P= ) و سلامت محیط (004/0 P= ) ارتباط معنادار آماری معکوس وجود دارد و بین نمره PTSD و حیطه سلامت فیزیکی هیچ رابطه معنادار آماری یافت نشد (08/0 P= ). نتیجه گیری: یافته ها حاکی از وجود نرخ بالای PTSD در بین آتش نشانان و رابطه منفی آن با 3 حیطه کیفیت زندگی آنان می باشد؛ با این وجود اغلب آتش نشان سلامت و کیفیت زندگی خود را خوب ارزیابی کردند. پیاده سازی استراتژی های مقابله با اختلالات روانی در بین آتش نشانان باعث کاهش علائم PTSD و افزایش هرچه بیشتر کیفیت زندگی آنان خواهد شد.