شناسایی تعاملات بین اجزای سرمایه فکری با استفاده از تکنیک مدل یابی معادلات ساختاری در صنعت بانکداری ایران
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه کردستان
2 دانشجوی دکترای اقتصاد و عضو هیأت علمی ، واحد سنندج ،دانشگاه آزاد اسلامی،سنندج،ایران
3 دانشجوی دکترای اقتصاد ، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران
doi
چکیده
سرمایه فکری که عمدتا تحت عنوان داراییهای نامشهود تعریف می گردد، ممکن است به عنوان منبعی برای ایجاد مزیت رقابتی پایدار مورد استفاده قرار گیرد. اجزای سرمایۀ فکری در صورت داشتن تعامل با یکدیگر منجر به ایجاد ارزش خواهند گردید. هدف از انجام این تحقیق بررسی وضعیت سه عنصر سرمایۀ فکری (یعنی سرمایۀ انسانی، سرمایۀ ساختاری و سرمایۀ مشتری) و تعاملات بین آنها در صنعت بانکداری ایران است. این تحقیق از طریق یک پرسشنامۀ روانسنجی معتبری که نسخۀ اصلی آن برای اولین بار در کانادا تهیه و اجرا گردید، انجام شد. به منظور اکتشاف سازهها و بسط گویهها، از روش تحلیل مؤلفههای اصلی (PCA) و روابط خطی ساختاری (LISREL) استفاده گردید. مدل حاصله از این تحقیق بیانگر وجود یک ارتباط معنادار بین اجزای سرمایه فکری می باشد. طبق یافته های تحقیق، در صنعت بانکداری ایران سرمایه انسانی هم بر سرمایه ساختاری و هم بر سرمایه مشتری تأثیرمثبت داشته و از طرف دیگر سرمایه ساختاری نیز باعث تقویت و رشد سرمایه مشتری می گردد.
