فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: با توجه به اهمیت انطباق توانمندیهای فیزیکی و روانی کارگران بر نیازهای شغلی آنان؛ سنجش میزان توانایی کار، حفظ و ارتقاء آن به یک امر بسیار مهم تبدیل شده است. این مطالعه با هدف بررسی شاخص توانایی کار ( WAI ) و بررسی ارتباط با آن حداکثر اکسیژن مصرفی ( Vo 2 max ) در یکی از شرکت های تولید سیمان انجام شد. روش بررسی: مطالعه مقطعی در بین 130 نفر از کارکنان شاغل در یک شرکت سیمان در سال 1397 در ایران انجام شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد شاخص توانایی کار، آزمون تست پله کوئین برای حداکثر اکسیژن مصرفی و یک پرسشنامه طراحی شده توسط محققان (عوامل اجتماعی-جمعیت شناختی و مرتبط با کار) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار SPSS ویرایش 21 استفاده شد. نتایج: میانگین شاخص توانایی کار در مطالعه حاضر برابر با 64/4 ± 52/39 محاسبه گردید. در بین متغیرهای جمعیت شناختی و مرتبط با کار مورد مطالعه، فعالیت ورزشی (04/0 > P ) و کیفیت خواب (001/0 > P ) و سابقه کاری (046/0 > P ) ارتباط معنی داری با WAI داشتند. ارتباط معنی دار مثبتی بین میانگین نمره WAI و Vo 2 max وجود داشت (05/0 P < ، 21/0 = r ). مدل سازی رگرسیونی حاکی از آن بود که Vo 2 max تنها پیش بینی کننده معنی دار WAI بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، برای کنترل و ارتقای سطح توانایی کار، برنامه های مداخله ای شغلی باید بر ارتقای کیفیت خواب و افزایش فعالیت ورزشی کارکنان متمرکز شود. همچنین با توجه به ارتباط مثبت Vo 2 max بر WAI پیشنهاد می شود با توجه به بارکاری شغل، کارکنانی انتخاب شوند که از نظر ظرفیت هوازی متناسب با آن باشند.