برآورد میزان ظرفیت هوازی به روش تست پله در کارگران یکی از کارخانجات کاشی شهر یزد در سال 1396

نویسندگان

1 دانشگاه گیلان

2 دانشگاه آزاد اسلامی

3

4

5 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

6

7 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
10.18502/tkj.v11i4.3650
چکیده

مقدمه: اندازه گیری حداکثر ظرفیت هوازی، اهمیت زیادی در ایجاد تناسب و تطابق فیزیولوژیک بین کارگر و کار دارد. این مطالعه باهدف برآورد ظرفیت هوازی و ظرفیت کار فیزیکی کارگران کاشی و سرامیک انجام شده است. روش بررسی : در این مطالعه تحلیلی مقطعی 90 نفر از کارگران مرد کارخانه کاشی و سرامیک در شهر یزد، به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. از پرسشنامه متشکل از دو بخش به عنوان ابزار گردآوری داده ها استفاده شد. بخش اول مربوط به ویژگی های دموگرافیک بود که به روش مصاحبه تکمیل می شد. در بخش دوم پرسشنامه پارامترهای قد، وزن، BMI و تعداد ضربان قلب درج می گردید . از روش تست پله کویین برای اندازه گیری حداکثر ظرفیت هوازی استفاده شد. داده های به دست آمده پس از ورود به نرم افزار SPSS به کمک آزمون های من ویتنی و کروسکال والیس و ضریب همبستگی تجزیه وتحلیل شدند . نتایج : بیشترین ظرفیت هوازی در کارگران کاشی و سرامیک 036/0 ± 60/3 لیتر در دقیقه برآورد شد. نتایج نشان داد ظرفیت هوازی با وزن و شاخص توده بدنی دارای ارتباط معنادار است. همچنین آزمون آماری نشان داد که بین ظرفیت هوازی و استعمال دخانیات و ورزش کردن و میزان تحصیلات ارتباط معنادار وجود ندارد ولی بین نوع شغل و میزان توان هوازی ارتباط معناداری وجود دارد. نتیجه گیری : وزن و BMI و نوع شغل از عوامل تأثیرگذار بر ظرفیت هوازی کارگران می باشد.