بررسی شیوع ناراحتی های اسکلتی عضلانی و رابطه آن با پوسچر کاری در قالیبافان روستایی شهرستان بشرویه
نویسندگان
1 دانشگاه علم و صنعت ایران
2 دانشگاه علوم پزشکی قزوین
3
4
5
6
doi
10.18502/tkj.v11i2.2630چکیده
سابقه و اهداف: صنعت قالی یکی از صنایع مهم، پرخطر و سنتی ایران است که عوامل غیرارگونومی از قبیل ابزار کار غیراستاندارد، وضعیتهای بدنی نامناسب، ساعت کار طولانی و عدم استراحت کافی قالیبافان می تواند منجر به ابتلای آن ها به اختلالات اسکلتی عضلانی شود. هدف از این مطالعه تعیین شیوع ناراحتیهای اسکلتی عضلانی و تعیین ارتباط آن با پوسچر انجام کار در قالیبافان روستایی شهرستان بشرویه بوده است. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی، تحلیلی و به روش مقطعی میباشد. روش نمونهگیری به صورت سرشماری بوده و شامل تمامی قالیبافان روستایی شهرستان بشرویه که حداقل در 6 ماه قبل از شروع مطالعه مشغول فعالیت بوده و حاضر به همکاری بودند (62 نفر)، می باشد. جهت بررسی ناراحتیهای اسکلتی عضلانی از پرسشنامه ناراحتیهای اسکلتی عضلانی تمام بدن کرنل ( CMDQ ) و به منظور ارزیابی پوسچر کاری از روش ارزیابی فعالیت های تکراری شغلی ( OCRA ) استفاده شد و داده های جمع آوری شده با کمک نرم افزار SPSS IBM 24 و آزمون همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که 39/98% شاغلین ناراحتی را حداقل در یکی از 20 قسمت ارزیابی شده احساس میکنند. بیشترین شیوع ناراحتی قالیبافان با 58/72% در ناحیهی پایینی کمر و کمترین شیوع ناراحتی با 68/9% در ناحیهی نشیمنگاه وجود داشت. بین امتیاز ناراحتی های اسکلتی عضلانی در 11 قسمت از 20 ناحیه ی ارزیابی شده با امتیاز OCRA رابطه آماری معناداری مشاهده شد ( 05 / 0 > p )، همچنین بین سن، ساعت کار روزانه و سابقه کار با امتیاز CMDQ ارتباط معنادار وجود داشت ( 05 / 0 > p ). نتیجه گیری: به نظر می رسد استراحت ناکافی، تکراری بودن کار و پوسچرهای غلط از عوامل تاثیرگذار در شیوع بالای ناراحتی های اسکلتی عضلانی باشد. رعایت اصول ارگونومیکی به ویژه داشتن پوسچرهای صحیح و استراحت منظم در کنار انجام حرکات کششی می تواند در کاهش شیوع ناراحتی و ابتلا به اختلالات اسکلتی عضلانی مفید واقع شود.