نامة نخست سغدی
نویسندگان
doi
چکیده
سغد نام باستانی منطقه ای اطراف درّة بدخشان در ماوراءالنهر بود. مرکز این منطقه شهر سمرقند است. مردم سغد در زمان ساسانیان به دلیل فعالیت شان در بازرگانی، بخصوص تجارت با چین و هند، معروف بودند و یکی از قطب های اصلی اقتصاد ایران بشمار می آمدند. از زبان سغدی در دورة میانة زبان های ایرانی، آثاری بسیار برجای مانده که یکی از مهم ترین آن ها، نامه های کهن سغدی است. نامه های کهن سغدی به زبان و خط سغدی به سال 1907 میلادی توسط سراورل استاین در یکی از برج های نگه بانی دیوار چین بدست آمد. این اسناد شامل پنج نامة کامل و چهار تکه پاره، شبیه به یک نامه است. نامه های سغدی تحولات سیاسی و اجتماعی مردمان آن روزگار چین را بازگو می کند. نامة نخست سغدی از طرف دختری از اهالی دون وانگ خطاب به همسرش نوشته شده است.
