فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده این پژوهش به‌منظور ارزیابی تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید بر شاخص‌های رشد، بازماندگی و ترکیب بدن ماهی خواجو (Schizothorax zarudnyi) به‌مدت 45 روز انجام گرفت. آزمایش با استفاده از طرح کاملاً تصادفی شامل سطوح صفر (شاهد)، 1، 2 و 3 گرم پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید به‌ازای هر کیلوگرم جیره تجاری (35 درصد پروتئین و 12 درصد چربی) در قالب 4 تیمار با 3 تکرار طراحی شد. آزمایش نام برده درون مخازن پلاستیکی 1600 لیتری شامل 600 لیتر آب اجرا شد. در هر مخزن، تعداد 11 عدد ماهی خواجو با میانگین وزنی 45/3±11/64 گرم ذخیره‌سازی و روزانه با غذای دستی در دو وعده تغذیه شدند. با توجه به نتایج به‌دست آمده تفاوت معنی‌داری از نظر رشد و کارایی تغذیه در بین تیمارهای شاهد و شامل MOS به‌دست آمد، به‌طوری‌که در فاکتورهای نسبت کارایی پروتئین و میانگین وزن هفتگی اختلاف معنی‌دار مشاهده شد (05/0P<) و تیمار 3 گرم مانان‌الیگوساکارید در کیلوگرم جیره بیش‌ترین میزان این شاخص‌ها را به خود اختصاص داد. شاخص قیمت و ضریب تبدیل غذایی در ماهیانی که با غذای شامل 2 و 3 گرم پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید در کیلوگرم جیره تغذیه شدند به‌طور معنی‌داری (05/0>P) پایین‌تر از گروه شاهد بود. در طول دوره آزمایش، ماهیان همه تیمارها سالم بودند و هیچ‌گونه تلفاتی اتفاق نیفتاد. نتایج نشان داد که افزودن مانان‌الیگوساکارید به جیره در سطح 3 گرم در کیلوگرم جیره باعث افزایش معنی‌دار در مقدار پروتئین لاشه شده است (05/0P<). بیش‌ترین و کم‌ترین میزان پروتئین لاشه به‌ترتیب در سطح 3 گرم و گروه شاهد مشاهده شد. همچنین در میزان چربی و خاکستر اختلاف معنی‌داری بین تیمارها مشاهده شد که بیش‌ترین میزان چربی در تیمار 1 گرم پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید در کیلوگرم جیره و بیش‌ترین میزان خاکستر در تیمار 3 گرم پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید در کیلوگرم جیره به‌دست آمد (05/0P<)، اما تفاوت معنی‌داری در میزان رطوبت لاشه در بین تیمارهای آزمایشی مشاهده نشد. نتایج به‌دست آمده مشخص نمود که افزودن 3 گرم پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید در هر کیلوگرم جیره غذایی ماهی خواجو می‌تواند در بهبود عملکرد رشد، تولید نهایی و ترکیب مغذی بدن (میزان پروتئین لاشه ماهی) مؤثر واقع شود و این پربیوتیک می‌تواند به‌عنوان یک مکمل مناسب برای جیره غذایی ماهی خواجو مد نظر قرار گیرد.