تاثیر روشهای متداول و متناوب، در آماده سازی برای اسکن تمام بدن با ید 131، بر افزایش سطح TSH و تظاهرات بالینی کم کاری تیروئید در بیماران مبتلا به سرطان تمایز یافته تیروئید
نویسندگان
1 دانشیار گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 - دانشیار گروه پزشکی هسته ای، مرکز تحقیقات پزشکی هسته ای، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 - استادیار گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2012.141چکیده
مقدمه دربیماران مبتلا به سرطان تمایز یافته تیروئید، که برای اسکن تمام بدن با ید 131 آماده می شوند، رسیدن به سطح مناسب TSH با بروزکمترین تظاهرات بالینی کم کاری تیروئید مطلوب است. روش کار در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده که طی مدت 2 سال در بیمارستان قائم (عج) انجام شد دو روش متداول و متناوب مورد مقایسه قرار گرفت. در پروتکل متداول، 4-6 هفته پس از عمل جراحی تیروئید، لوتیروکسین قطع و لیوتیرونین به مدت دو هفته تجویز می شد، سپس لیوتیرونین به مدت 2 هفته قطع و TSH اندازه گیری می گردید. در پروتکل متناوب، لوتیروکسین روز درمیان، تجویز و پس از 30 روز قطع و TSH اندازه گیری می شد.اطلاعات با نرم افزار SPSS و آزمون های کای مربع، تی مستقل و تی زوجی تجزیه و تحلیل شد. نتایج پنجاه بیمار زن و 10 نفر مرد بودند. پنجاه و سه نفر مبتلا به سرطان پاپیلری و 7 نفر مبتلا به سرطان فولیکولار بودند. 22 نفر تحت پروتکل متناوب و 38 نفر تحت پروتکل متداول قرار گرفتند. تعداد ضربان نبض، خشکی پوست، یبوست، پارستزی، پف آلودگی، تغییرات وزن، در دو گروه تفاوت معنی دار نداشت. تفاوت معنی داری در سطح TSH بین دو گروه در پایان دو پروتکل نیز دیده نشد (08/0p=). نتیجه گیری در این مطالعه تفاوت معنی داری دریافته های بالینی هیپوتیروئیدی در روشهای متناوب و متداول مشاهده نشد، ولی تماس با سطح بالای TSH و عوارض ناشی از آن در روش متناوب کمتر بود.