نقش تمثیلی حیوانات در روند داستان های شاهنامه
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پارس باد مغان- ایران
2 مدرس مدعو گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس الزّهرا- زنجان- ایران
doi
چکیده
حیوانات با ایفای نقش تمثیلی و نمادین غیر از اینکه، موجب غنای محتوا و جذابیّت داستان ها می شوند، شاعران و نویسندگان از رویکرد تمثیلی نقش آنها، بیشتر برای تحقق اهداف تعلیمی و اخلاقی سود می جویند حکیم فردوسی از این رهگذر توانسته است با پندار شخصیت بخشی به حیوانات، ضمن ایجاد شورانگیزی در داستان های شاهنامه، پیوند و همبستگی میان انسان نخستین وحیوانات را به هنر تمثیل به تصویر کشیده و در راستای تعالیم اخلاقی خود که با رنگی حماسی و اسطوره ای تظاهر مییابد به خوبی استفاده نماید. در این مقاله حیوانات نقش آفرین در شاهنامه به سه گروه اهورایی، اهریمنی و اهورایی – اهریمنی تقسیم شدهاند و نقش تمثیلی آن ها با ذکر شواهد مورد بررسی قرار گرفته است.
