ارزیابی مواجهه با دی متیل ایزوسیانات و بررسی ظرفیت های تنفسی در کارگران شاغل در یک صنعت فوم سازی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی تهران

2 دانشگاه علوم پزشکی تهران

3

4 دانشگاه پیام نور

5

doi
چکیده

مقدمه : متیل دی ایزوسیانات( MDI ) رایج ترین ایزوسیانات مورد استفاده در شرکت های فوم سازی است. این تحقیق به منظور میزان مواجهه ایزوسیانات متیل دی ایزوسیانات و ارتباط آن با ظرفیت های ریوی کارگران از طریق بررسی نتایج اسپیرومتری در یک شرکت فوم سازی انجام شد. روش بررسی : این مطالعه بصورت مقطعی و نمونه گیری آن بصورت سرشماری انجام شد. به منظور بررسی تغییرات ظرفیت های تنفسی در کارگران شاغل در کارخانه از پرونده پزشکی و نتایج اسپیرومتری دو سال متفاوت و میزان آلودگی در واحد های تولیدی نیز با استفاده از نمونه برداری تعیین گردید. اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی، آزمون T زوجی و رگرسیون خطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج : میزان آلودگی در واحدهای تولیدی فوم سرد، سالن ویسکو و سالن L90 از حداکثر مجاز(51 میکروگرم بر متر مکعب) بالاتر بود. نتایج ارزیابی ظرفیت های تنفسی درکارگران مواجهه با MDI با توجه به سابقه کاری بیش از 3 سال در این واحد تولیدی نشان داد که ظرفیت های تنفسی حاصل از اسپیرومتری در سال 91 نسبت به سال 89 کاهش یافته است(05/0 p< ). ظرفیت های تنفسی مورد مطالعه( FVC / FEV1 ) در طی سال 89 تا 91 کاهش این پارامترها را نشان می دهد که به طور میانگین FEV1 (60/15%) و FVC (7/9%) کاهش یافته اند. نتیجه گیری : با افزایش سابقه کار کارگران و بالارفتن مدت زمان تماس با ترکیبات MDI ، ظرفیت های تنفسی کارگران سیر نزولی پیدا خواهد کرد که در دراز مدت می تواند آثار غیر قابل کنترلی داشته باشد .