الگوهای تابآوری کسب و کارهای گردشگری در بحرانهای اجتماعی و فرهنگی
نویسندگان
1 ، استادیار، گروه گردشگری، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، ایران، تهران.
doi
10.22059/ijsp.2025.384612.671269چکیده
این مقاله با هدف ترسیم الگوی تابآوری کسب و کارهای گردشگری در بحرانهای اجتماعی و فرهنگی طراحی گردیده است. در این پژوهش از روششناسی کیفی تحلیل محتوای عرفی استفاده شده است. مطلعین در این پژوهش بیست و دو نفر از شاغلین و مدیران کسب و کار گردشگری در بخش خصوصی، دولتی و میانبخشی بودهاند که از طریق نمونهگیری هدفمند و بر اساس معیارهایی همچون حداکثر تنوع (سن و جنس، تحصیلات و غیره) انتخاب گردیدهاند. شهر شیراز به عنوان میدان مطالعهی پژوهش حاضر در نظر گرفته شده است. دادههای حاصل در این رساله از طریق تکنیک شبکهی مفهومی مورد تحلیل قرار گرفتهاند. نه شبکهی مفهومی در این پژوهش برساخته شده است. این شبکهها شامل «استفاده از ظرفیتهای موجود در کسب و کار»، «انعطافپذیری راهبردی و عملیاتی»، «برنامهریزی صحیح در جهت تأمین منابع موردنیاز سازمان»، «مدلسازی»، «تقویت تابآوری روانشناختی»، «سیاستگذاری بینالملل»، «سرمایه اجتماعی»، «مدیریت دانش» و «تغییر و نوآوری در کسب و کار» میشود. این مفاهیم، مؤلفههای تشکیلدهندۀ الگوی تابآوری کسب و کار در زمان بحران هستند.