ارزیابی کارآیی علفکشهای گروه سولفونیل اوره برمهار علفهای هرز گندم (Triticum aestivum L.) در منطقه سرخس
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد علف های هرز واحد مشهد، دانشگاه آزاداسلامی، مشهد، ایران
2 دانشجوی دکتری بیابان زدایی ، دانشکده کشاورزی ومنابع طبیعی ، دانشگاه هرمزگان. بندرعباس، ایران
3 عضو هیئتعلمی مرکز تحقیقات کشاورزی خراسان رضوی، مشهد، ایران
4 عضو هیئتعلمی مرکز تحقیقات کشاورزی خراسان رضوی، مشهد، ایران
5 عضو هیئتعلمی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
به منظور بررسی کارایی علفکشهای گروه سولفونیل اوره در مهار علفهای هرز گندم در شهرستان سرخس، یک پژوهش به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با هفت تیمار در چهار تکرار در سال 1392 انجام شد. تیمارها شامل کاربرد پنج علفکش آپیروس 75% (سولفوسولفورون)، توتال 75% (متسولفورون متیل+ سولفوسولفورون)، آتلانتیس 2/1% (مزوسولفورون+ یدوسولفورون+ مفن پایر دی اتیل)، لوگران اکسترا 64% (تریاسولفورون+ تربوترین) و لنتور 70% (تریاسولفورون+ دایکامبا) به انضمام دو تیمار شاهد آلوده به علف هرز و عاری از علف های هرز بودند. سمپاشی علفکشها در مرحلهی سه تا پنج برگی گندم به صورت پسرویشی توسط سمپاش پشتیشارژی انجام شد. نتایج نشان داد همه علفکشها نسبت به شاهد بدون کنترل سبب مهار معنی دار علفهای هرز شدند، به طوری که توتال با 92 درصد و لوگران اکسترا با 50 درصد کاهش وزن خشک کل علفهای هرز، به ترتیب موفقترین و ضعیفترین علفکشها بودند. لنتور، آتلانتیس و آپیروس پس از توتال به ترتیب 74، 71 و 59 درصد وزن خشک کل علفهای هرز را کاهش دادند. خسارت ظاهری علف کش ها بر روی گندم تداوم نداشت و همه علفکش ها عملکرد گندم را نسبت به شاهد بدون کنترل افزایش دادند که ناشی از موفقیت آن ها در مهار علف های هرز بود.