اثرات غلظتهای زیرکشنده ۴- نونیل فنل بر تنوع ژنتیکی لارو نورس تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) با استفاده از نشانگرهای ریزماهوارهای
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده نونیل فنلها از ترکیباتی هستند که استفاده گستردهای در صنایع پلاستیکی، شویندهها، رزینها و استابیلیزها داشته و از طریق نشت فاضلابها وارد اکوسیستمهای آبی میشوند. در پژوهش حاضر بررسی اثرات ۴- نونیل فنل بر روی تکامل لارو نورس تاسماهی ایرانی (Acipenserpersicus) در شرایط آزمایشگاهی نیمهپایدار انجام شد. تعداد ۴۸۰ قطعه لارو نورس یکروزه تاسماهی ایرانی در غلظتهای شاهد، کنترل و دو غلظت زیرکشنده ۴۰ و ۷۰ میکروگرم بر لیتر محلول ۴- نونیل فنل در ۳ تکرار طی ۳ دوره ۱۰ روزه قرار گرفتند. ارزیابی تنوع ژنتیکی جنین تاسماهی ایرانی در سه غلظت مذکور با استفاده از چهار جفت نشانگر ریزماهواره (AfuG68b، AfuG63، AfuG241 و LS-68) صورت پذیرفت. کمترین تعداد آلل مشاهده شده در جایگاه ژنی AfuG68b (۲ الل) در نمونه شاهد و بیشترین تعداد آلل مشاهده شده در جایگاه ژنی AfuG63 (۴ الل) در نمونه با غلظت ۷۰ میکروگرم بر لیتر از ۴- نونیل فنل مشاهده شد. کمترین میزان هتروزیگوسیتی مشاهده شده برای جایگاه ژنی AfuG68b (۰/۷۳۳) و بیشترین میزان آن در جایگاه ژنی AfuG241 (۱) مشاهده شد. کمترین میزان هتروزیگوسیتی مورد انتظار در جایگاه ژنی AfuG68b (۰/۵۱۱) مشاهده شد و بیشترین میزان آن در جایگاه ژنی AfuG63 (644/0) دیده شد. با توجه به افزایش تعداد آلل مؤثر در جایگاه ژنی AfuG63(۳/۶ الل) و در غلظت ۷۰ میکروگرم نسبت به شاهد میتوان گفت که در غلظت ۷۰ میکروگرم بر لیتر احتمال افزایش تنوع ژنتیکی در حضور این ترکیب وجود خواهد داشت.