افزودن آنتی بیوتیک وتزریق اکسیژن به مایع سلومیک و تأثیرآن بر نگهداری کوتاه مدت تخمک لقاح نیافته ماهی آزاد دریای خزر (Salmo trutta caspius)

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده در این مطالعه با دو آزمایش، اثر آنتی‌بیوتیک و اکسیژن بر قدرت لقاح پذیری تخمک لقاح نیافته ماهی ‌آزاد دریای خزر (Salmo trutta cacpius) در طی نگهداری کوتاه مدت انجام گرفت. در آزمایش اول به تخمک‌ها چهار غلظت آنتی‌بیوتیک، بدون آن که اکسیژنی به آنها اضافه شود، نگهداری شد. در آزمایش دوم به منظور سنجش اثر اکسیژن و آنتی‌بیوتیک بر نگهداری تخمک، 3 غلظت آنتی‌بیوتیک شامل غلظت 1 (IU penicillin 250+ µg streptomycin250)، غلظت 2 (IU penicillin500+streptomycin µg500) و غلظت 3 (IU penicillin 750+ µg streptomycin750) به ازای هر میلی‌لیتر مایع سلومیک به آنها اضافه گردید. سپس مخلوط تخمک و مایع سلومیک به کیسه‌های پلاستیکی ریخته شده و با تزریق اکسیژن خالص به کیسه‌ها، در یخچال با دمای 3-2 درجه نگهداری گردید. فرایند لقاح در روزهای صفر (شاهد)، 4، 8 و 12 بعد از تخم‌کشی انجام پذیرفت. بر اساس نتایج حاصله، با گذشت زمان، کاهش قدرت لقاح دیده شد. در آزمایش اول بین روز صفر، 4 و 8 تفاوت معنی‌داری در چشم‌زدگی و تخم‌گشایی مشاهده شد. در آزمایش دوم در روز 4 نگهداری، غلظت صفر آنتی‌بیوتیک باعث کاهش معنی‌داری در لقاح‌پذیری نسبت به گروه شاهد شد. بالاترین چشم زدگی و تخم گشایی در روز صفر، مشاهده شد. بر خلاف غلظت صفر دو غلظت دیگر آنتی‌بیوتیک (غلظت 1 و غلظت 2) تفاوت معنی‌داری با گروه کنترل و نیز با یکدیگر نداشتند. در غلظت 3 آنتی‌بیوتیک تفاوت کمی در ارتباط با درصد چشم‌زدگی و تخم‌گشایی قابل مشاهده بود. در روز 8 نگهداری نیز نتایج تقریباً مشابه روز 4 بود. در روز 12 نگهداری، درصد چشم‌زدگی و تخم‌گشایی با غلظت صفر آنتی‌بیوتیک بسیار پائین بود. با وجود این، دو غلظت 1 و 2 به‌ترتیب با 61/77 و 59/62 درصد چشم‌زدگی، تفاوت معنی‌داری با گروه شاهد نداشتند و غلظت 3 تفاوت معنی‌داری با گروه شاهد داشت. همچنین در مقایسه با تیمار بدون اکسیژن (11/7 درصد چشم‌زدگی)، تزریق اکسیژن قدرت لقاح‌پذیری تخمک‌ها را تا 44/60 درصد افزایش داد.