از واژه تا گواژه
نویسندگان
1 دانش‌جوی دکتری زبان و ادبیات فارسی. نجف‌آباد اصفهان. ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی. دانش‌گاه پیام‌نور. اصفهان. ایران.
doi
چکیده
یکی از مهمترین ابعاد مبارزة پهلوانان و جنگجویان شاهنامه، گواژه زنی و رجز خوانیهایی است که در قالب نوعی جنگ نرم مطرح میشود. پهلوانان در بیشتر مبارزات تن به تن با بیان ویژگیهای پهلوانانه و جنگجویانة خود، در برابر حریف، او را به استهزا میگیرند. این جدال کلامیِ همراه با تحقیر و تمسخر گاهی خود شخص و گاه خانواده و نژاد او را در بر میگیرد. نکتة مهم آنکه؛ فردوسی با مهارت خاص و با شگردهای متعدد و متنوع واژهها را در قالب ابیات منظم کرده و با لحنی استهزا آمیز و گواژه آلود بر زبان پهلوان جاری میسازد. کمتر پهلوانی در شاهنامه دیده میشود که به گواژه زنی نپردازد. در این میان رستم نقشی شاخص در گواژه زنی حریفان دارد و تا حدی به شرافت و اصالت خود پایبند است که کمترین توهین را برنمی تابد. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل ابعاد مختلف ساخت و محتوای گواژه زنیها در بخش پهلوانی شاهنامه است.