تحلیل تطبیقی اسطورۀ ضحّاک ماردوش (براساس رهیافتهای مبتنی بر سنّت کهن قربانی برای خدایان ماردوش جهان زیرین)
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
ضحّاکمحوری ترین موجود اهریمنی شاهنامه و معادل اژیدهاک اوستایی و اژدهای سه سر هند و ایرانی است که یکی از بارزترین موجودات زیانکار در نوشتههای مزدیسنا بشمار می رود. تفسیرهایی متعدّد از اسطورة ضحّاک انجام شده است که با توجّه به تازی بودن ضحّاک در شاهنامه و یکسان پنداشتن دشت سواران نیزه گذار با صحاری عربستان، برخی از تفسیرها اسطورة ضحّاک را یادمانی از پیکارهای مهاجران با تیره های سامی نژاد چون آشوری ها، سومری ها و بابلی ها دانستهاند. در این جستار، ضمن نقد تفسیرهای دیگر، نشان داده شده که اسطورة ضحّاک میتواند با اسطورة خدای ماردوش زیر زمین در فرهنگهای بومی فلات ایران و سرزمینهای مجاور مربوط باشد. مطابق این اسطوره، بهترین جوانان، قربانی خدای مالک دوزخ (قعر زمین) میشدند و اسطورة اژدهاکشی، نه یادمانی از یک نبرد تاریخی، که نمادی برای پایان این سنت خونین پیشاتاریخی بوده است