هنر سازۀ «تکرار» و نقش آن در علینامه
نویسندگان
1 دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید مدنی، آذربایجان. ایران.
doi
چکیده
علینامه، منظومهای رزمی- مذهبی است که شاعری با نام یا تخلّص ربیع در قرن پنجم هجری، به تقلید از شاهنامة فردوسی، سروده است و موضوع آن مناقب و مغازی علیبنابیطالب است. یکی از ویژگیهای اشعار حماسی، تأکید بر برخی از تصاویر و صحنههاست که سبب حماسیتر شدن فضای شعر میشود. تأکید، گاهی بهصورت تکرارِ عناصرِ سازندۀ شعر صورت میگیرد که موجب برجسته شدن تصاویر میشود. این هنرسازه، سهمی جالب توجّه در تأثیر زبان اثر بر خواننده دارد. در این جستار پس از طرح جنبههای زیباشناختی تکرار، عناصر سازندة شعر، واکاوی شده و پس از استخراج، به ذکر نمونههایی از آنها پرداخته شده است. پرکاربردترین عنصر تکرار به ترتیب واژه، واج، مصراع، جمله، واژگان ترکیبی، مضمون، بیت و هجا را شامل میشود.