تعیینLC50 و بررسی ضایعات بافتی ناشی از سم سوین در بچه‌ماهیان کپور

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده سمیت حاد و اثرات سم سوین بر ضایعات ایجاد شده در برخی بافت های بچه‌ماهیان کپور، براساس دستورالعمل O.E.C.D، به صورت استاتیک (ساکن)، در شرایط کیفی ثابت آب و دمای 2±20 درجه سانتی گراد مورد مطالعه قرار گرفت. در آزمایش های سمیت حاد میانگین وزنی بچه‌ماهیان کپور 26/0±63/3 گرم بود. میزان LC50 96 ساعته این سم برای گونه کپور 187/14 میلی گرم در لیتر به‌دست آمد. همچنین حداکثر غلظت مجاز سم سوین در محیط های طبیعی بر گونه کپور 4187/1 میلی گرم در لیتر محاسبه شد. براساس طبقه بندی جدول سطوح سمیت حشره کش ها، سم سوین برای گونه کپور جزو سموم "سمیت متوسط" طبقه بندی شد. در بررسی ضایعات ناشی از سم، ماهیان مسموم از نظر بالینی علائمی از قبیل شنای غیرعادی، چرخش، تند شدن حرکات تنفسی و افتادن به کف وان را از خود نشان دادند. همچنین ماهیان مسموم دچار انحنا ستون فقرات و رنگ‌پریدگی آبشش شدند. برای انجام مطالعات بافت شناسی ماهیان با میانگین وزنی 42/0±8/3 گرم در معرض غلظتی کمتر از LC50 96 ساعته (10 میلی گرم در لیتر) به مدت چهار روز قرار گرفتند. نمونه برداری ها از بافت های کبد، کلیه، آبشش و روده در دو گروه شاهد و در معرض سم انجام شد. از نظر آسیب شناسی بافتی نیز پرخونی، التهاب، ادم و هیپرتروفی در بافت آبشش و پرخونی، ادم و التهاب در بافت روده و کبد مشاهده شد. در بافت کلیه علاوه‌بر ضایعات مذکور نکروز بافت کلیوی و اتساع فضای بومن نیز مشاهده شد. از نتایج این تحقیق می توان این‌طور نتیجه گیری نمود که بررسی ضایعات بافتی بچه‌ماهیانی که در معرض غلظت هایی از مواد سمی آلاینده محیط قرار می گیرند، می تواند در شناسایی نحوه عملکرد این سموم و اندام های هدف آنها بسیار مفید باشد.