تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید و بتا 1-3 گلوکان بر شاخص‌های رشد، بازماندگی و ترکیب بدن بچه‌ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio)

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده این پ‍ژوهش به‌منظور ارزیابی تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید و بتا 1-3 گلوکان بر شاخص‌های رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در بچه‌ماهیان کپور پرورشی (Cyprinus carpio) به‌مدت 45 روز انجام گرفت. آزمایش با استفاده از طرح کاملاً تصادفی شامل سطوح صفر (شاهد)، 5/0 و 1 گرم پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید و بتا 1-3 گلوکان به‌ازای هر کیلوگرم (شامل 35 درصد پروتئین و 12 درصد چربی) جیره در قالب 3 تیمار با 3 تکرار طراحی شد. آزمایش درون تشت‌های پلاستیکی 40 لیتری که با 30 لیتر آب پر شده بود، انجام گرفت. تعداد 15 عدد بچه‌ماهی کپور با میانگین وزنی 57±810 میلی‌گرم ذخیره‌سازی و تغذیه شدند. با توجه به نتایج به‌دست آمده، تفاوت معنی‌داری از نظر بازماندگی و شاخص‌های رشد و تغذیه‌ای بین تیمارها وجود نداشت (05/0P>) ولی بیش‌ترین میزان پروتئین و چربی لاشه در تیمار 1 گرم پربیوتیک در هر کیلوگرم جیره مشاهده گردید (05/0P<). به هر حال، افزودن 1 گرم پربیوتیک مانان‌الیگوساکارید و بتا 1-3 گلوکان در هر کیلوگرم جیره غذایی بچه‌ماهی کپور پرورشی می‌تواند در بهبود عملکرد رشد، باز ماندگی، تولید نهایی و ترکیب مغذی بدن مؤثر واقع شود.