بررسی میزان بروز استئونکروز فک مرتبط با بیسفسفونات‌ها در بیماران شیمی‌درمانی در قم تا سال 1402

نویسندگان

1 استادتمام، بخش جراحی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران

2 دندانپزشک، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران

3 دکتری بازیابی اطلاعات، پژوهشگر، مرکز تحقیقات سلامت معنوی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران

doi
10.30468/jsums.2026.8033.3213
چکیده

زمینه و هدف: مصرف داروهایی نظری بیسفسفنات‌ها، ضد جذب‌ها و آنتی­آنژیوژنیک‌ها در طی روند درمانی بیماران تحت شیمی­درمانی، می‌تواند احتمال بروز برونژ را افزایش دهد. مطالعه حاضر باهدف تعیین درصد میزان بروز ضایعه در نواحی مختلف فک و در نظر داشتن مدت و نوع داروهای شیمی­درمانی مورداستفاده انجام شد.مواد و روش­ها: در این مطالعه مقطعی پرونده ۷۴۹ بیمار که در طول 5 سال گذشته (1402-1397) در شهر قم به دلیل سرطان، دوره شیمی‌درمانی دریافت کرده بودند، بررسی شد. بیماران با میانگین سنی 85/13 ± 05/56 به شیوه تصادفی ساده و با در نظر گرفتن معیارهای ورود و متغیرهایی شامل نوع تشخیص سرطان، وجود یا عدم وجود متاستاز و.... انتخاب شدند. داده‌های استخراج‌شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-22 تجزیه‌وتحلیل شد.یافته­ها: بیشترین فراوانی بیماران مبتلا به انواع مختلف سرطان مربوط به پستان با 301 نفر و میانگین مدت درمان 46/0 ± 12/1 سال بود. بیشترین فراوانی از نظر داروی مصرفی در بیماران مربوط به آلندرونیت با 391 نفر بود. در 45 نفر از بیماران متاستاز وجود داشت. ارتباط معناداری بین بررسی ارتباط بروز برونژ با متغیرهای مختلف مشاهده نشد؛ اما در بررسی ارتباط بروز برونژ با شدت بیماری و محل ایجاد برونژ ارتباط معنادار مشاهده شد (001/0>P).نتیجه‌گیری: باتوجه‌به نتایج مطالعه حاضر، میزان بروز برونژ در بیماران مورد­بررسی، میزان شدت برونژ و ناحیه آن می­تواند متفاوت باشد. بیشترین میزان بروز برونژ در ناحیه خلف فکین می­باشد و همچنین با افزایش مرحله بیماری میزان بروز آن کاهش پیدا می­کند.