معرفی و یررسی سبک شناسی مثنوی هفت لشکر
نویسندگان
1 مدرس / دانشگاه علمی کاربردی
2 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد واحد دهاقان
3 استاد زبان و ادبیات فارسی ، دانشگاه آزاد اسلامی. دهاقان.
doi
چکیده
هفت لشکر در قالب مثنوی، داستانی است حماسی که در سدههای 12 و 13 (هـ .ق) سروده شده است. چون صفحة آغاز و انجام آن افتاده است، اطلاعی دربارة شاعر آن در دست نیست؛ گویا سراینده از مردم شبه قارّة هند بوده است. با توجه به مشخصههای سبکی و نسخهشناسی، این اثر دارای ویژگیهای سبک دورة صفوی است. این مثنوی، روایت منظومی از داستانی است که در طومارهای نقّالی با نام هفتلشکر آمده است. بخش اعظم و قابل ملاحظهای از این مثنوی، به داستان برزو و فرزندش تمور یا تیمور که قصد بر تخت نشاندن برزو را بجای کیخسرو دارد، اختصاص یافته است. چنین مینماید که شاعر در سرودن این مثنوی، به شاهنامة فردوسی بسیار نظر داشته، اما اشعار، سست و نااستوار است و گاه وزن مختل میشود. سراینده، بزم و حماسه را در صحنهپردازیهای بزمی و رزمی بکار میگیرد. مقالة حاضر به روش اسنادی و کتابخانهای بر روی تنها نسخة برجا مانده از مثنوی هفتلشکر انجام شده و آن را از نظر سبکشناسی مورد بررسی قرار داده و به حیطههای سبکی اثر از جهت زبانی، محتوایی و ادبی پرداخته است.
