تأثیر اسپرمیدین و سالیسیلیک اسید بر میزان پلیآمینهای داخلی، فعالیت آنزیمهای شکارکننده رادیکالهای آزاد و میزان تخریب اکسیداتیو لیپیدها در گل بریدنی رز رقم
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، پردیس بین الملل دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
چکیده
گل رز یکی از مهمترین گیاهان زینتی میباشد که به دلیل دارا بودن گلهای زیبا و رنگهای متنوع، امروزه دارای رتبه نخست در تولید و صادرات گلهای بریدنی است. کمیت و کیفیت در ارقام این گل به شدت تابع شرایط محیطی و تغذیهای بوده و کاربرد تنظیم کنندههای رشد قبل و پسازبرداشت یکی از روشهای متداول در افزایش کیفیت و دوام این گل میباشد. لذا در این پژوهش، گل بریدنی رز رقم"بلکمجیک" قبلازبرداشت با اسپرمیدین (0، 50، و 100 میلیگرمدرلیتر) و پسازبرداشت با سالیسیلیک اسید (0، 50، و 100 میلیگرمدرلیتر) مورد تیمار قرار داده و کیفیت پسازبرداشت آن از جنبههای بیوشیمیایی مختلف همچون میزان پلیآمینهای داخلی (اسپرمیدین، اسپرمین و پوترسین)، فعالیت آنزیمهای شکارکننده رادیکال آزاد (همچون سوپراکسیددسموتاز، کاتالاز، پلی فنل اکسیداز) و میزان تخریب اکسیداتیو لیپیدها (از طریق میزان بیومارکر تخریبی مالوندیآلدئید تولید شده) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد کاربرد اسپرمیدین و سالیسیلیک اسید موجب افزایش میزان پروتئینهای محلول، بهبود فعالیت آنزیمهای سوپراکسیددسموتاز، کاتالاز و پلی فنل اکسیداز در گلبرگهای گل بریدنی رز رقم"بلکمجیک" گردید. افزایش فعالیت آنزیمهای دخیل در تنش اکسیداتیو نیز موجب کاهش تخریب لیپیدها و کاهش میزان بیومارکر تخریبی مالوندیآلدئید تولید شده گردید. از سوی دیگر میزان پلیآمینهای درونی اسپرمیدین، اسپرمین و پوترسین نیز به طور معنیداری از کاربرد خارجی اسپرمیدین و سالیسیلیکاسید متأثر گردیدند.