بررسی واکنش هیبریدهای ذرت به تنش خشکی با استفاده از شاخصهای فیزیولوژیکی و تحمل به تنش
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی تولید و ﮋنتیک گیاهی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران
2 دانشجوی ارشد گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
چکیده
تتنش خشکی یکی از مهمترین تنشهای محیطی در کشاورزی است و بهبود عملکرد دانه تحت تنش خشکی یکی از اهداف مهم اصلاح نباتات است. به منظور بررسی شاخصهای تحمل به خشکی 15 هیبرید ذرت پژوهشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار و به طور جداگانه در دو رژیم رطوبتی شامل آبیاری بر اساس 90 و 140-130 میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر در دزفول در سال 1393 اجرا گردید. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که بیشترین عملکرد دانه در هر دو شرایط تنش و مطلوب به هیبریدهای SD/3×5-CH/1، CML×SD/3 و CML×5-CH/1 تعلق داشت. در ژنوتیپهای مورد بررسی کلیه صفات از جمله صفت محتوی نسبی آب برگ در شرایط تنش نسبت به شرایط مطلوب کاهش نشان دادند، اما صفت مهمی مانند وزن ریشه در شرایط تنش نسبت به شرایط مطلوب افزایش یافت. نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که عملکرد دانه با صفات محتوی نسبی آب برگ و وزن ریشه در شرایط تنش همبستگی مثبت و معنیداری داشتند، بنابراین میتوان از این شاخصها برای گزینش در شرایط تنش استفاده نمود. با توجه به تحلیل همبستگی بین عملکرد دانه در شرایط تنش و مطلوب و شاخصهای تحمل به خشکی و نیز به کمک نمایش گرافیکی بایپلات، شاخصهای MP، GMP و STI به عنوان شاخصهای برتر معرفی گردیدند. همچنین با توجه به رابطه مؤلفهها در نمودار بایپلات هیبریدهای SD/3×5-CH/1، CML×SD/3 و CML×5-CH/1 به عنوان متحملترین و هیبریدهای 7-CH/3× K18×2-CH/5، K18×2-CH/1×K18×2-CH/5 و 5-CH/1×7-CH/3 به عنوان حساسترین هیبریدها نسبت به تنش خشکی معرفی شدند.