فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اگر پارادوکس را با همه پیچیدگی‌ها اوج هنر شاعرانه در انتقال مفاهیم بدانیم شیوه‌های گوناگون تمثیل راهی برای دستیابی به زوایا و ابعاد ابهام‌آمیز آن به شمار می‌­رود؛ پیوند آرایه‌های معنوی تمثیل و پارادوکس افزون بر برجسته‌­نمایی نقش آن‌­ها در عمق بخشی، وسعت‌­بخشی و تاثیرگذاری بیشتر کلام می‌تواند به وجود آورنده ظرفیت‌های بسیاری در محتوا، ساختار و تصویرسازی‌­های یک اثر ادبی نیز باشد؛ با این همه تاکنون هیچ پژوهش ادبی در این زمینه پدید نیامده است. هدف از انجام این پژوهش بررسی و واکاوی شیوه‌های گوناگون تمثیل در پارادوکس‌های غزل حسین منزوی و محمدعلی بهمنی به عنوان دو شاعر جریان‌­ساز در شعر معاصر و همچنین پرداختن به شفاف‌­سازی نقش گونه‌های تمثیلی در فهم و درک بهتر انواع پارادوکس‌ خواهد بود که با روش تحلیلی-توصیفی بر پایه مطالعات کتابخانه‌­ای صورت گرفته است. نخست پاردادوکس‌­های غزلیات این دوشاعر استخراج و پس از آن نمونه‌­های مشخص شده طبق دسته‌­بندی تمثیل‌­های محتوایی و ساختاری مورد بحث و ارزیابی قرار گرفته‌­اند. نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان می­‌دهد پیوند تمثیل و پارادوکس می‌تواند کارکردهایی چون برجسته‌­سازی تضادها، عمق‌­بخشی به عواطف مورد نظر شاعر، همذات‌­پنداری، ساده‌­سازی مفاهیم، ایجاد چندلایگی و دسترسی به لایه‌­های معنایی و همچنین نقد مسائل اجتماعی را در پی داشته باشد. کارکردهایی که تا کنون به آن پرداخته نشده و هر کدام در جایگاه خود قادر هستند ارزش و عیار یک اثر ادبی را نشان بدهد.