مقایسه فاکتورهای رشد و بقاء میگوهای حاصل از مولدین عاری از بیماری خاص وارداتی و مولدین داخلی میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) پرورش یافته در مخازن پرورشی در استان هرمزگان
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده گسترش صنعت پرورش میگو و بروز بیماری در ایران باعث شد سال 1399 واردات ذخیرهای از مولدین SPF صورت گیرد. ولی نبود اطلاعات درباره فاکتورهای رشد نسل حاصل از آنها، مطالعهای روی فاکتورهای رشد و بقاء آنها نسبت به نسل حاصل از مولدین داخلی صورت گرفت. در این مطالعه 50 قطعه بچه میگو در مخازن یک تنی در 2 تیمار شامل تیمار اول: بچه میگوهای حاصل از مولدین SPF و تیمار دوم: بچه میگوهای حاصل از مولدین داخلی با 3 تکرار طی یک دوره 90 روزه ذخیره شد. اکسیژن محلول، دما و pH روزی دوبار و آمونیاک، نیتریت، نیترات و فسفات (mg/l) هفتگی و بوسیله کیت اندازهگیری شد. زیستسنجی (طول و وزن) در ابتدای دوره و هر 10 روز یک بار و FCR، SGR، BWI، WG و SR در پایان دوره محاسبه شد. نتایج نشان داد طی دوره دما، شوری، اکسیژن، pH و همچنین آمونیاک، نیتریت، نیترات و فسفات در هر دو تیمار در دامنه مناسب بودند. بیشترین طول 44/14 سانتیمتر و وزن 81/19 گرم متعلق به تیمار اول بود و فقط به لحاظ وزنی اختلاف معنیداری نشان داد (05/0P≤). بهترین FCR(66/1)، WG (30/17)، BWI (16/690)، SGR (30/2) و SR (82) مربوط به تیمار اول بود که در WG، FCR و SR با تیمار دوم اختلاف معنیداری داشت (05/0P≤). در نتیجه چنانچه از بچه میگوی با کیفیت و از مولدین SPF استفاده شود، میتوان انتظار میزان رشد و بازماندگی خوبی در تولید داشت که این امر سبب پایداری و بهبود کیفیت پرورش میگو خواهد شد.