اقدام به خودکشی در نظام معنایی زنان شهر شیراز: یک مطالعهی کیفی
نویسندگان
1 گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استاد، گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/ijsp.2025.385283.671274چکیده
هدف از انجام پژوهش حاضر مطالعه زمینه، دلایل و پیامدهای اقدام به خودکشی در نظام معنایی زنان در شهر شیراز بوده است. به این منظور از رویکرد کیفی و روش نظریهی زمینهای استفاده شده است. مشارکتکنندگان این پژوهش 14 نفر از زنانی بودند که سابقهی اقدام به خودکشی داشتهاند. دادهها از طریق مصاحبهی عمیق جمعآوری شدند و برای تجزیهوتحلیل دادهها از روش تحلیل مقایسهای مداوم سه مرحلهای استراس و کوربین استفاده شده است. یافتههای بهدستآمده شامل 6 مقولهی (خشونت، خانوادهی نابسامان، خردهفرهنگ مصرف مواد، انزوای اجتماعی، فقر و تعارضات زناشویی) است. پس از ترکیب و تلفیق مقولات، «طرد زنان در بستر فقر قابلیتی» بهعنوان مقولهی هسته و پدیدهی مرکزی پژوهش شناسایی گردید. پیامدهای اقدام به خودکشی شامل پیامدهای جسمی، روانی و اجتماعی بوده است که در بیشتر این زنان منفی گزارش شده است. تلاش در جهت بهبود و ارتقای وضعیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی زنان در جامعه، میتواند در پیشگیری از مسائلی چون اقدام به خودکشی مؤثر باشد.