واکاوی عناصر جاودانگی بخش در اسطورههای ملل
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، کازرون، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه سلمان فارسی کازرون
doi
چکیده
جاودانگی پدیدهای عام فرهنگی-تمدنی و برآمده از خاستگاهی روانی و غرایز وآمال انسان از زمانهای کهن است. جاودانگی به عنوان یک امر اندیشگانی به مرور زمان دارای زیرشاخهها و کارکردها و آیینهایی شده است که میتواند از جهات متعدد بررسی شود. انسان برای رسیدن به جاودانگی از عواملی باوری و عناصری طبیعی استفاده کرده است که در این پژوهش به بررسی این نوع عناصر و عوامل در اساطیر جهان پرداخته میشود. این پژوهش به روش تحلیلی-تطبیقی و در محدوده کتب تالیفی فارسی و ترجمهشده صورت میگیرد. بنا بر این محدوده پژوهش، مشخص میشود که فقط در اساطیر چند ملت از جمله ایران، چین، یونان، بینالنهرین، مصر و هند عناصر جاودانگی قابل مشاهده است. بر اساس این پژوهش، مهمترین عامل جاودانگیبخش، پدیده ماورایی مبتنی بر اراده خدایان است. علاوه بر اراده خدایان، برای تحقق این امر از عناصری طبیعی نیز برای رسیدن به این مهم استفاده شده است؛ عناصری از قبیل آب، گیاه، غذا، میوه، اکسیر جاودانگی، مکان، شیر و آتش به ترتیب از جمله این عوامل طبیعی است. همچنین مشخص میشود که سه عنصر آب، خاک و آتش از عناصر اربعه، در تلفیق با کهن الگو جاودانگی، عامل جاودانگیبخشی نیز شدهاند.