بررسی رابطه میان شاخص‌های حکمرانی خوب (حق اظهارنظر و پاسخ‌گویی و حاکمیت قانون) و امنیت انسانی در ایران : مطالعه موردی دولت‌های یازدهم و دوازدهم

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم سیاسی،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی .اهواز.ایران.

2 استادیار گروه علوم سیاسی،واحد ایلام،دانشگاه آزاد اسلامی .ایلام.ایران.

3 استادیار گروه جغرافیای،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی .اهواز.ایران.

4 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی .اهواز.ایران.

doi
چکیده

طرح موضوع حکمرانی خوب و شاخص‌های آن از دهه 1990 میلادی از سوی نهادهایی همچون بانک جهانی، رویکرد دولت‌ها را در مورد اغلب موضوعات اساسی همچون امنیت و امنیت انسانی تحت تاثیر قرار داده است. به نظر می‌رسد بین شاخص‌های حکمرانی خوب و امنیت انسانی دردر دوره دولت‌های یازدهم و دوازدهم رابطه‌ای مستقیم وجود دارد. به گونه‌ای که وضعیت نامناسب شاخص حق اظهارنظر و پاسخ‌گویی و حاکمیت قانون منجر به عدم تحقق امنیت انسانی شده است. برای انجام این پژوهش از روش تحقیق توصیفی – تحلیلی و پیمایش میدانی بهره گرفته شده است.نتایج پژوهش می گوید: میزان نمایندگی حاکمان از طبقات اجتماعی ، احتمال موفقیت در شکایت از دولت ، آزادی بیان و گردهمایی‌های سیاسی ،فرایندهای سیاسی در برگزاری انتخابات، میزان ارتکاب جرایم سازمان‌یافته و برگزاری اجتماعات عمومی در میان گویه‌های دو شاخص حق اظهارنظر و پاسخ‌گویی و حاکمیت قانون بیشترین تاثیر را بر امنیت انسانی طی دوره مذکور داشته‌اند.