کمی‏سازی برهم‏کنش دوزهای کاهش‏یافته علف‏کش و مقادیر بذر مصرفی بر تولید ماده خشک گندم (Triticum aestivum L.) و علف‏های‏ هرز

نویسندگان

1 دانشجوی ارشد

2 هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی شوشتر

doi
چکیده

چكيده کاهش مصرف علف‏کش بدون به خطر انداختن عملکرد می‏تواند به آسیب‏های زیست‌محیطی کمتر و هزینه‏های تولید پایین‏تر منجر شود. در اين تحقيق آزمايش مزرعه‏ای به‌صورت كرت‏هاي خردشده در قالب بلوک‏های کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر در سال زراعی 01-1400 انجام گرفت. میزان بذر مصرفی شامل 120، 140، 160 و 180 کیلو‏گرم در هکتار به‏عنوان کرت اصلی (جهت رسیدن به تراکم‏های 300، 400، 500 و 600 بوته در متر مربع) و دوز علف‏کش مزوسولفورون متیل + یدوسولفورون متیل سدیم + دیفلوفنیکان + مفن‏پایردی‏اتیل با نام تجاری (اتللو ا دی) در شش سطح 0، 2/0، 4/0، 6/0، 8/0 و یک برابر دوز توصیه‏شده (6/1 لیتر در هکتار) به‏عنوان کرت فرعی در نظر گرفته شد. نتایج آزمایش نشان داد که دوز مورد نیاز برای 50 درصد کاهش ماده خشک علف‏های هرز در تراکم 300 بوته در متر مربع 66 درصد مقدار توصیه‏شده بود، افزایش تراکم منجر به کاهش دوز مصرفی علف‏کش شد؛ به‏طوری که در تراکم 600 بوته در متر مربع به 30 درصد مقدار توصیه‏شده رسید. هم‏چنین دست‏یابی به ماده خشک گندم در حدود 500 گرم در متر مربع نیازمند تراکم 320 بوته در متر مربع همراه با 100 درصد دوز توصیه‏شده یا تراکم 600 بوته در متر مربع و 70 درصد دوز توصیه شده بود. توان رقابتی‏ علف‏های هرز با افزایش تراکم گیاه زراعی از 003/0 در تراکم 300 بوته در متر مربع به 002/0 در تراکم 600 بوته در متر مربع کاهش یافت. براین اساس، در تراکم 300 بوته در متر مربع در حدود 184 گرم و با افزایش تراکم تا 600 بوته در متر مربع به حدود 904 گرم در متر مربع ماده خشک علف هرز برای 50 درصد کاهش زیست‏توده گیاه زراعی نیاز بود.

کلیدواژه‌ها