ایران و نقش تاریخی مبارزه با اشغالگری فلسطین
doi
چکیده
قبل از انقلاب اسلامی، علما و رهبران دینی ایران، در برابر اشغالگری فلسطین مواضع روشنی داشتند و بهطور مداوم نسبت به ظلم و نقض حقوق مسلمانان در فلسطین اعتراض میکردند و با نقد شدید سیاستهای استعماری و صهیونیستی، توجه جهانیان را به مسئله فلسطین جلب و نقش مهمی در شکلدهی به نگاه اسلامی به مبارزات فلسطینیها ایفا مینمودند. این حمایتها موجب شد، بعد از انقلاب اسلامی به عنوان یک بازیگر کلیدی در سطح منطقهای و جهانی در مقابله با اشغالگری اسرائیل شناخته شود . جمهوری اسلامی ایران پس از انقلاب، با اتخاذ سیاستهایی مبتنی بر حمایت از مردم فلسطین و مخالفت با رژیم صهیونیستی، مسیری جدید در معادلات منطقهای ایجاد کرد. این رویکرد در قالب حمایت سیاسی، اقتصادی و نظامی از گروههای مقاومت فلسطینی مانند حماس و جهاد اسلامی تبلور یافت و منجر به تقویت جریان مقاومت در برابر اسرائیل شد . پرسش اصلی این پژوهش، بررسی این نکته است که آیا پیش از انقلاب اسلامی، ایران و بهویژه علمای دینی این کشور، در برابر اشغالگریهای اسرائیل و ظلمهای روا داشته شده به مردم فلسطین، واکنش و اعتراضی فعال داشتهاند؟ فرضیه اصلی این است که علمای دینی ایران، در این زمینه، مواضع فعال و تاثیرگذاری اتخاذ کرده و با استفاده از اصول دینی و فکری، از حقوق مردم فلسطین دفاع کردهاند. چارچوب نظری پژوهش با تأکید بر قاعده نفی سبیل تدوین گردیده است این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل اسنادی و کتابخانهای، به بررسی دقیقتر این موضوع میپردازد