تعیین شاخصهای بهرهوری منابع انسانی در سازمانهای علمی و فناورانه
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت توسعه پژوهشکده توسعه و برنامه ریزی جهاد دانشگاهی، تبریز، ایران
2 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع دانشگاه کردستان، عضو هیأت علمی پژوهشکده توسعه و برنامه ریزی جهاد دانشگاهی، تبریز، ایران
doi
10.30495/qjopm.2021.1926283.3118چکیده
سادهترین توصیف بهرهوری انجام درست کار است. بهرهوری میتواند از ابعاد مختلف مثل بهرهوری انرژی، سرمایه، نیروی انسانی، تجهیزات و... مورد بررسی قرار گیرد. بهرهوری منابع انسانی یکی از مهمترین ابعاد آن بوده و بهکارگیری صحیح سایر منابع نیز درگرو بهرهور بودن آن است. شناسایی و توصیف شاخصهای بهرهوری در ابعاد مختلف از قدمهای اساسی مدیریت بهرهوری میباشد. این امر در سازمانهای علمی و فناورانه از اهمیت ویژهای برخوردار است. جامعه آماری شامل مدیران، کارشناسان و خبرگان سازمانهای علمی و فناورانه بوده که در این مقاله شاخصهای مذکور با حجم نمونه 350 از طریق پرسشنامه با استفاده از روشهای کیفی تحلیل محتوا و تحلیل مضمون و تحلیل عاملی تأییدی و با استفاده از نرمافزارهای MAXQDA، SPSS و AMOS مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از یافتهها و تحلیل ضرایب مسیر عاملی تأییدی نشان میدهد پنج شاخص کلی "برنامهریزی اثربخش و کارا"، " عوامل مالی و فناورانه"، " انگیزه، تعهد و روحیه کار تیمی"، " رقابتپذیری و توسعه" و "دانش، مهارت و تفکر سیستمی" مهمترین شاخصهای بهرهوری منابع انسانی در سازمانهای علمی و فناورانه محسوب میشود بهطوریکه ضریب شاخص دانش، مهارت و تفکر سیستمی کمترین ضریب و شاخص برنامهریزی اثربخش و کارا بیشترین ضریب را در مدل نهایی دارد. بر این اساس سازمانهای علمی و فناورانه جهت افزایش بهره وری منابع انسانی خود، بایستی به مهارتهای تیم سازی، توسعه فرایند تصمیم غیر متمرکز، تقویت روحیه مشارکت پذیری در کنار عواملی نظیر ارتقاء سطح کیفیت تجهیزات، فناوریها و مسائل مالی توجه ویژه ای داشته باشند.