بررسی تاثیرات سیاست های فرهنگی دولت پهلوی (اول و دوم) برجریان ادبیات داستانی ایران(1304-1357)
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد یار دانشگاه ازاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
3 دانشجوي دکتري سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق، الهيات وعلوم سياسي،واحد علوم و تحقيقات،دانشگاه آزاد اسلامي،تهران،ايران.
4 دانشيار گروه علوم سياسي،دانشگاه تهران،تهران،ايران
doi
چکیده
این مقاله به بررسی تأثیر سیاستهای فرهنگی دولت پهلوی (اول و دوم) بر جریان ادبیات داستانی ایران و تحلیل تغییرات در تولید و محتوای آثار ادبی تحت تأثیر این سیاستها میپردازد. همچنین، مقایسهای دقیق بین سیاستهای فرهنگی پهلوی اول و دوم و نحوه تأثیر آنها بر ادبیات داستانی انجام میشود. این پژوهش به تحلیل ارتباط مستقیم میان سیاست های فرهنگی و تغییرات اساسی در تولید و توزیع ادبیات داستانی ایران پرداخته و خلاء موجود در این زمینه را پر می کند. از جمله جنبههای نوآورانه این پژوهش، تمرکز بر سیاستگذاریهای فرهنگی به جای تحلیل صرف متون ادبی است که در پژوهشهای پیشین کمتر به آن پرداخته شده است. هدف اصلی این پژوهش پاسخ به این پرسش است که سیاست های فرهنگی دوران پهلوی اول و دوم چگونه بر جریان ادبیات داستانی ایران تأثیر گذاشت و چه تغییراتی در تولید و محتوای این آثار ایجاد کرد؟ فرضیه این مقاله بر این اساس است که سیاستگذاریهای فرهنگی دوران پهلویها، با تمرکز بر ناسیونالیسم، مدرنسازی و کنترل نهادهای فرهنگی، منجر به شکلگیری جریانهای جدید ادبی و در عین حال محدودسازی نقد اجتماعی و سیاسی در ادبیات داستانی ایران شد.این مقاله با استفاده از روش تاریخی-تحلیلی به بررسی سیاستهای فرهنگی دوران پهلوی و تأثیرات آنها بر ادبیات داستانی می پردازد.. در این روش، از منابع آرشیوی، اسناد تاریخی و منابع ثانویه معتبر مانند کتابها و مقالات علمی به عنوان داده های اصلی استفاده شده است.