جایگاه قدرت هوشمند در سیاست خارجی آمریکا: دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ (2021-2017)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران. robati_ali@yahoo.com

2 استادیار گروه علوم سیاسی،واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. amkooshesh@gmail.com

3 استادیار گروه علوم سیاسی واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران(نویسنده مسئول). ehsan_razani@yahoo.com

doi
https://doi.org/10.82298/jpir.2026.1212173
چکیده

از پایان جنگ جهانی دوم تا به امروز، ایالات‌متحده آمریکا یکی از تأثیرگذارترین کشورها در سیاست بین‌الملل است. دلیل این امر برتری آشکار آن در استفاده از قدرت سخت و نرم در سیاست خارجی است. بدین منظور این پژوهش با هدف بررسی جایگاه قدرت هوشمند در سیاست خارجی آمریکا: دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ (2021-2017) انجام گرفت. روش‌شناسی پژوهش، تاریخی-تحلیلی است که با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، تحولات سیاست خارجی ایالات‌متحده از سال 2017 تا 2021 را بررسی کرده است. مشخص شد که رویکرد ایالات‌متحده عمدتاً بر مبارزه مستقیم با تروریسم، کاهش عملیات نظامی و ائتلاف‌سازی با متحدان سابقه در اروپا، تحریم‌های گسترده اقتصادی، تعامل دیپلماتیک با کره شمالی و روسیه تمایل داشته است. درواقع آمریکا در دوره اول ترامپ با بهره‌گیری از ابزارهای قدرت سخت (عملیات نظامی، فراهم ساختن تسلیحات و تحریم‌های اقتصادی) و نرم (دیپلماسی عمومی، تعامل دیپلماتیک و کمک‌های بشردوستانه) دائماً به دنبال کسب منافع ملی و امنیت خود در مناطق مختلف جهان بوده است. تفاوت در اهداف استراتژیک و منافع ژئوپلیتیک، منجر به اتخاذ رویکردهای متمایز قدرت سخت و نرم در قبال مناطق جهان شده است. یافته‌ها می‌تواند به درک عمیق‌تر پویایی‌های قدرت هوشمند در رویکرد روسای جمهور آمریکا و تأثیر آن بر سیاست‌گذاری‌های ملی کمک کند.