بررسی تأثیر سیاستهای نگهداشت منابع انسانی بر رضایت شغلی با نقش میانجی مهارتهای رفتار سیاسی (مطالعه موردی: شرکت نفت پاسارگاد)
نویسندگان
1 استادیارگروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دکتری گروه مدیریت دولتی ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.71737/jpm.2024.1125868چکیده
بي¬انگیزگي، ناکارآمدی، جابه¬جایي¬هاي زیاد شغلي و در نتیجه بهره¬وري پایین کارکنان، از جمله مهمترین مسائلي است که اغلب مدیران منابع انسانی با آن روبه¬رو بوده و نتیجه نهایی بیتوجهی به آن، شکل¬گیری نارضایتی شغلی در سطح و ابعاد مختلف است. با توجه به این موضوع مهم، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر سیاست¬های نگهداشت منابع انسانی بر رضایت شغلی با توجه به نقش میانجی مهارتهای رفتار سیاسی در میان کارکنان ستادی شرکت نفت پاسارگاد در شهر تهران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوۀ اجرا، توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری به تعداد 300 نفر می¬باشند و نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران تعداد 169 نفر به دست آمد که به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. همچنین ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش، پرسشنامه¬های استاندارد رضایت شغلی مینه سوتا، مهارت¬های رفتار سیاسی فریز و همکاران و پرسشنامه محقق ساخته سیاست نگهداشت منابع انسانی می¬باشد که برای تجزیه و تحلیل داده¬ها در این پژوهش از آزمون معادلات ساختاری و نرم افزار PLS استفاده شده است. نتایج نشان می¬دهد که بُعد عوامل فردی، عوامل سازمانی و عوامل محیطی سیاستهای نگهداشت منابع انسانی بر رضایت شغلی کارکنان تأثیر دارد. همچنین مهارتهای رفتار سیاسی کارکنان نیز بر رضایت شغلی مؤثر است.