جنگافزارهای خودفرمان از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه
نویسندگان
1 دانشآموختة دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشکدة حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استاد، گروه دیپلماسی و سازمانهای بینالمللی، دانشکدة روابط بینالملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2024.352900.3240چکیده
از آنجا که نه در حقوق بینالملل عرفی و نه در حقوق بینالملل معاهداتی بهطور خاص به قانونی بودن جنگافزارهای خودفرمان از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه پرداخته نشده است، باید حقوق مربوط به جنگافزارهای خودفرمان را بر اساس اصول بنیادین حقوق بینالملل بشردوستانه موجود بررسی کرد؛ مقصود این مقاله آن است که در ابتدا به توضیح جنگافزارهای خودفرمان بپردازد و سپس قانونی بودن اینگونه تسلیحات را از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه تجزیهوتحلیل کند. هدف کلیای که این مقاله به دنبال آن است، این موضوع است که آیا استقرار و بهکارگیری جنگافزارهای خودفرمان بهدلیل محدودیتهای تکنولوژیکی و حقوقی، قانونی است یا خیر. از سوی دیگر این مقاله همچنین در پی آن است که مسیر قانونی ساختن جنگافزارهای خودفرمان را بررسی کند. در واقع در این مقاله نشان داده خواهد شد که اگرچه در حال حاضر جنگافزارهای خودفرمان از حقوق بینالملل بشردوستانه تخطی میکنند، اما توان بالقوة آن را دارند که با اصول حقوق بینالملل بشردوستانه، در آینده تطابق بیشتری داشته باشند.