تجلی عرفان در اندیشۀ نجم الدین رازی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تبریز
2 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
3
doi
چکیده
نجمالدین رازی (573-654ق) نویسنده برجسته، صوفی و صاحب آثار معروفی چون مرصادالعباد، مرموزات اسدی و مناراتالسائرین، در مشهورترین اثر خود (مرصادالعباد من المبدا الی المعاد) دورهای از اصول و مباحث نظری تصوف مکتب خراسان را به زبانی زیبا و موثر، تقریر و تدوین کرده است. این کتاب که اساساً مبتنی بر آموزههای تصوف خراسان و بیهیچ تاثیرپذیری از مکتب عرفان نظری ابن عربی در پنج باب و چهل فصل تالیف و تنظیم شده، شامل مباحث عمدهای همچون آفرینش جهان و انسان، معاش خلق، اصول عقاید عرفانی، معاد نفوس و سلوک طوایف مختلف از پادشاهان تا طبقات پیشهوران، کشاورزان است. و به مقاله حاضر با رویکرد تحلیل محتوا و به شیوه کیفی، موضوع معرفت الهی در مرصادالعباد، با نگاهی به پیشینه این بحث درد و اثر دیگر وی، مرموزات اسدی و مناراتالسائرین، بررسی شده است نتایج پژوهش نشان میدهد، که از نظر وی، معرفت عقلی از آن عوام، معرفت نظری مخصوص خواص و معرفت شهودی از آن اولیای خاصالخواص است
