ارزیابی زنجیره تأمین پایدار عاملیتهای خودروسازی با استفاده از مدل ترکیبی بهینهسازی شبیهسازی گسسته پیشامد: مطالعه موردی گروه خودروسازی ایرانخودرو
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، واحد شیراز،دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2 استاد گروه مهندسی صنایع- تولیدصنعتی دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت،تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه مدیریت صنعتی، واحدعلوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
4 استاد گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.71737/jpm.2025.312-3655چکیده
در این تحقیق یک الگو برای مدلسازی زنجیرۀ تأمین پایدار گروه محصولات خودروسازی با استفاده از مدل ترکیبی شبیهسازی عامل بنیان گسسته پیشامد ارائه شده است. برای این منظور، ابتدا مدل وضعیت فعلی زنجیرۀ تأمین با استفاده از نرمافزار شبیهسازی Any Logic پیاده سازی شده و فرایندهای موردنیاز جهت تأیید اعتبارسنجی مدل صورت پذیرفت. پس از تأیید اعتبار مدل شبیهسازی ترکیبی، در گام اول جنبههای اقتصادی زنجیرۀ تأمین مورد ارزیابی قرار گرفت. در این راستا، زنجیرۀ تأمین از دو منظر تعداد ناوگان حملونقل و میزان سطوح سفارش دهی و نگهداری موجودی قطعات یدکی بررسی شد. به منظور بهینه سازی نتابج تابع هدف ، از روش فراابتکاری opt Questبرای حداقل کردن هزینه انتظار مشتریان جهت دریافت محصولات، هزینه انتظار نمایندگان جهت دریافت قطعات یدکی و هزینههای مربوط به نگهداری، تعمیرات و استهلاک وسایل نقلیه استفاده شد. خروجی فرایند بهینهسازی نشان داد که با افزایش 19 عددی تعداد ناوگان نسبت به وضعیت فعلی، زمان انتظار مشتریان گروه سمند 4 درصد، گروه دنا 1.1 درصد و گروه پژو 8.9 درصد کاهش مییابد. همچنین تعداد تولید محصولات پژو تا 33 هزار دستگاه در سال افزایش داشته است و در خصوص تولید محصولات سایر گروهها تغییر مشخصی حاصل نشده است. استقرار وضعیت بهینه علاوه بر صرفه اقتصادی برای زنجیرۀ، سبب شده است تا در ابعاد اجتماعی و زیست محیطی نیز بهبود حاصل شود.