مدل سازی عوامل موثر بر بهره وری منابع انسانی (مطالعه ای کیفی با استفاده از روش فراترکیب)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت منابع انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه مهندسی صنایع، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.
doi
10.71737/jpm.2026.312-3654چکیده
با توجه ضرورت شناسایی عوامل موثر بر بهرهوری منابع انسانی در قالب چارچوبی منسجم و یکپارچه، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و مدلسازی عوامل موثر بر بهرهوری منابع انسانی طراحی و اجرا گردید. پژوهش از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش در دسته پژوهشهای کیفی قرار میگیرد که با روش فراترکیب انجام شد. با توجه به ماهیت روش فراترکیب، جامعه آماری پژوهش را مطالعات پیشین تشکیل میدهند که در این میان پس از جستجو و یافتن منابع موجود، از طریق بررسی و ارزیابی عنوان، چکیده و محتوای منابع یافت شده نسبت به انتخاب منابع مناسب جهت انجام پژوهش به عنوان نمونه، اقدام شد. دادههای لازم نیز از طریق بررسی یافتههای منابع منتخب گردآوری گردید. پس از تحلیل دادههای گردآوری شده، عوامل موثر بر بهرهوری منابع انسانی در قالب 4 مضمون اصلی عوامل فردی (متشکل از مضامین فرعی عوامل دانشی، عوامل نگرشی و عوامل مربوط به مهارت و توانایی)، عوامل گروهی (در بر دارنده مضامین فرعی عوامل دورنگروهی و عوامل برونگروهی)، عوامل شغلی (با دو مضمون فرعی عوامل مربوط به محیط شغل و عوامل مربوط به شغل) و عوامل سازمانی (متشکل از سه مضون فرعی عوامل فرهنگی، عوامل مربوط به ساختار سازمانی و عوامل مربو ط به فرایندهای سازمانی) مدلسازی شدند. نتایج، حاکی از این واقعیت است که رفع مشکلات بهرهوری منابع انسانی و یا بهبود و ارتقای بهرهوری کارکنان نمیتواند موضوعی تکبعدی نگریسته شود و مدلهای تکمتغیره و خطی ساده از کفایت لازم جهت پاسخگویی به مشکلات و چالشهای مربوط به بهرهوری منابع انسانی در سازمانها برخوردار نیستند.