پیش‌بینی نوسانات در صندوق‎های قابل‌معامله در بورس تهران (ETF) با استفاده از مدل‎های پرش نوسان تحقق‎یافته (HAR, HAR-J, HARQ, HARQ-J)

نویسندگان

1 گروه مدیریت مالی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 گروه حسابداری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه مدیریت مالی، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 گروه مهندسی صنایع، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

doi
10.71729/afi.2024.1088596
چکیده

هدف : این پژوهش به بررسی پیش‌بینی نوسانات از طریق ریسک پرش در صندوق ‎ های قابل‌معامله در بورس تهران پرداخته است تا از طریق سازوکار پیش ‎ بینی نوسانات، نقش مهمی را در گزینه ‎ های قیمت ‎ گذاری دارایی ‎ های مالی بازی کند . روش‌شناسی پژوهش : در این پژوهش از سه خانواده اصلی خودرگرسیون ناهمگن جهت پیش‌بینی نوسانات با لحاظ‌کردن پرش‌ها در قالب یک مدل اقتصادسنجی با تخمین مدل ‎ های خودرگرسیون ناهمگن پرداخته است؛ چنانچه مدل‌های مختلف را مورد مقایسه قرار دهد، داده ‎ های مورداستفاده برای تخمین مدل ‎ ها تحت مفهوم نوسانات تحقق‌یافته بر اساس داده‌های با فراوانی بالا ایجاد شده است که مقادیر دقیق و دقیق ‎ تری را ارائه می‌دهند. ازاین‌رو، داده‌های مورداستفاده پژوهش از طریق شش صندوق سهامی و درآمد ثابت برای یک دوره مالی 1399 الی 1401 به‌صورت روزانه و پانزده‌دقیقه ‎ ای جمع ‎ آوری شدند . یافته‌ها : نتایج بیانگر آن است که از بین صندوق ‎ ها، قدرت پیش ‎ بینی ‎ کنندگی نوسانات در صندوق ‎ های سهامی بیش‌تر است. همچنین نتایج نشان داد که خودرگرسیون درجه دوم ناهمگن با پرش، مؤثرترین مدل خودرگرسیون ناهمگن برای مدل‌سازی و پیش‌بینی نوسان تحقق ‎ یافته بر اساس معیار‌های میانگین مربعات خطا و شبه درست‌نمایی بوده است. به‌علاوه شواهد قویاً تأیید می‌کنند که مدل ‎ های مبتنی بر تغییرات توان دوم نسبت به همتایان خود در پیش‌بینی نوسان تحقق ‎ یافته برتری دارند که نوید پیش‌بینی‌های دقیق‌تر و تخمین‌ نوسان بهتر از مدل ‎ های خودرگرسیون ناهمگن درجه دوم است . اصالت / ارزش‌افزوده علمی : این پژوهش بینشی به تفاوت بین مدل ‎ های خودرگرسیون ناهمگن و در گروه مدل خودرگرسیون ناهمگن ارائه داده است تا نتایج آن بتواند مورداستفاده تمامی تحلیلگران و مدیران صندوق ‎ های سرمایه ‎ گذاری قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها