پیشبینی نوسانات در صندوقهای قابلمعامله در بورس تهران (ETF) با استفاده از مدلهای پرش نوسان تحققیافته (HAR, HAR-J, HARQ, HARQ-J)
نویسندگان
1 گروه مدیریت مالی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه حسابداری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت مالی، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه مهندسی صنایع، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.71729/afi.2024.1088596چکیده
هدف : این پژوهش به بررسی پیشبینی نوسانات از طریق ریسک پرش در صندوق های قابلمعامله در بورس تهران پرداخته است تا از طریق سازوکار پیش بینی نوسانات، نقش مهمی را در گزینه های قیمت گذاری دارایی های مالی بازی کند . روششناسی پژوهش : در این پژوهش از سه خانواده اصلی خودرگرسیون ناهمگن جهت پیشبینی نوسانات با لحاظکردن پرشها در قالب یک مدل اقتصادسنجی با تخمین مدل های خودرگرسیون ناهمگن پرداخته است؛ چنانچه مدلهای مختلف را مورد مقایسه قرار دهد، داده های مورداستفاده برای تخمین مدل ها تحت مفهوم نوسانات تحققیافته بر اساس دادههای با فراوانی بالا ایجاد شده است که مقادیر دقیق و دقیق تری را ارائه میدهند. ازاینرو، دادههای مورداستفاده پژوهش از طریق شش صندوق سهامی و درآمد ثابت برای یک دوره مالی 1399 الی 1401 بهصورت روزانه و پانزدهدقیقه ای جمع آوری شدند . یافتهها : نتایج بیانگر آن است که از بین صندوق ها، قدرت پیش بینی کنندگی نوسانات در صندوق های سهامی بیشتر است. همچنین نتایج نشان داد که خودرگرسیون درجه دوم ناهمگن با پرش، مؤثرترین مدل خودرگرسیون ناهمگن برای مدلسازی و پیشبینی نوسان تحقق یافته بر اساس معیارهای میانگین مربعات خطا و شبه درستنمایی بوده است. بهعلاوه شواهد قویاً تأیید میکنند که مدل های مبتنی بر تغییرات توان دوم نسبت به همتایان خود در پیشبینی نوسان تحقق یافته برتری دارند که نوید پیشبینیهای دقیقتر و تخمین نوسان بهتر از مدل های خودرگرسیون ناهمگن درجه دوم است . اصالت / ارزشافزوده علمی : این پژوهش بینشی به تفاوت بین مدل های خودرگرسیون ناهمگن و در گروه مدل خودرگرسیون ناهمگن ارائه داده است تا نتایج آن بتواند مورداستفاده تمامی تحلیلگران و مدیران صندوق های سرمایه گذاری قرار گیرد.