مقایسة عملکرد، اجزای عملکرد هیبریدهای ذرت در کشت دوم در منطقه خوی

نویسندگان

1 استادیار گروه کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی

2 عضو هیئت علمی گروه کشاورزی و عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی

3 عضو هیئت علمی گروه کشاورزی واحد خوی و دانشجوی دکتری زراعت

doi
چکیده

به منظور مقایسة عملکرد، اجزاء عملکرد و خصوصیات مورفولوژیک هیبریدهای ذرت در کشت دوم، آزمایشی در تابستان 1383 در مزرعة تحقیقات کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی اجرا گردید. این تحقیق به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی شامل 7 تیمار متشکل از هیبرید های ذرت، K.S.C 108 ، K.S.C 301 و K.S.C 303، K.S.C 404 (ذرت شیرین) ، K.S.C 600 (ذرت آجیلی) ، K.S.C 604 و K.S.C 647 در چهار تکرار انجام گرفت. تاریخ کاشت برای تمام ارقام آزمایشی 20 تیرماه تعیین گردید. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که هیبریدهای مورد مقایسه از نظر صفات مطالعه شده، تفاوت معنی داری در سطح احتمال آماری یک درصد دارند. مقایسه میانگین های انجام شده به روش آزمون چند دامنه ای دانکن نشان داد که هیبرید نیمه دیررس K.S.C 647 دارای بالاترین ارتفاع ساقه، قطر ساقه، ارتفاع بلال از سطح زمین، عملکرد علوفه تر (60/62 تن در هکتار) و عملکرد علوفه خشک (21/15 تن در هکتار) بود. همچنین این هیبرید از نظر عملکرد برگ خشک و ساقه خشک و نسبت برگ به ساقه، نسبت به هیبریدهای دیگر برتری نشان داد. هیبرید K.S.C 600 نیزدارای بالاترین وزن خشک بلال و هیبرید K.S.C 303 دارای بیشترین نسبت بلال به اندامهای هوایی بود. هم چنین ار نظر شاخص سطح برگ K.S.C 404 بالاتر از سایر هیبریدها قرار گرفت.با توجه با نتایج بدست آمده هیبرید نیمه دیررس K.S.C 647 به علت داشتن صفاتی همچون ارتفاع بوته ، عملکرد علوفه خشک و علوفه تر، وزن خشک برگ و ساقه و نیز داشتن قطر ساقه که از اجزای مهم و تاثیرگذار در عملکرد و گزینش یک گیاه علوفه ای هستند، به عنوان بهترین هیبرید برای هدف سیلوئی در شرایط کشت دوم در منطقه خوی انتخاب و توصیه گردید.