شیوه‌های شخصیت‌پردازی در رمان رؤیای آهوان

نویسندگان

1 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران.

doi
چکیده

تحليل و بررسي شخصيت را نخستين بار ارسطو انجام داد و ويژگي ­های آن را ذكر نمود. شخصیت از ارکان اصلی داستان است که بدون آن آفرینش داستان امکان­پذیر نیست. محمد حنیف از داستان­نویسان صاحب سبک معاصر است که آثار برجسته­ای از خود بر جای گذاشته­است. او در رمان­هایش به عنصر شخصیت توجه ویژه­ای داشته و توانسته شخصیت­های تأثیرگذار و ارزنده­ای خلق کند. شخصیت­ها ملموس، واقعی و همه از دل زندگی مردم گرفته­شده­اند. رؤیای آهوان از رمان­های بلند و تأثیرگذار اوست که نویسنده در آن دو مضمون سیاست و عشق را به تصویر کشیده­است. نگارنده کوشیده است به روش توصیفی- تحلیلی به انواع شیوه­های شخصیت­پردازی در این داستان دست یابد. یافته­های این پژوهش حاکی از آن است که نویسنده با روش­های مختلف شخصیت­پردازی آشناست و از هر یک به فراخور موقعیت، محیط و فضای داستان استفاده کرده­است. از شخصیت­پردازی مستقیم هم­چون توصیف و تشبیه و غیرمستقیم مانند رفتار، گفتار، نام، قیافۀ ظاهری و محیط بهره برده­است. در این رمان با انواع شخصیت­های اصلی، فرعی، ایستا، پویا، ساده و جامع روبه­رو می­شویم و آن­ها نسبت به اوضاع و احوال داستان عمل و حرکت می­کنند، به نحوي که حوادث داستان را با روابط علت و معلولي پيوند زده و ارتباط منسجمی میان شخصیت با دیگر عناصر داستان به وجود آورده­اند.