بررسی تطبیقی تراژدی سیاوش در ایران و آراگِقِتسیک و شامیرام در ارمنستان
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه پیام نور
2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی
doi
چکیده
دینداری، در بسیاری از ملتها، با پرستش طبیعت آغاز شد. بعدها گرایش به پرستش طبیعت با آیینها و مراسم نمادینی همراه گردید. آیین مرگ و رستاخیز گیاهی نیز از این گونه آیینهاست که در دوره مادرسالاری و فرهنگ کشاورزی شکل گرفت. انسان کشاورز اعتقاد داشت با برپایی هر ساله این آیین، محصولاتاش فراوان و پربرکت میشوند. این پژوهش مبتنی بر ابزار کتابخانهای، آیین مرگ و رستاخیز گیاهی را در ایران و ارمنستان بررسی میکند و وجوه اشتراک و تفاوتهای آن را در هر دو کشور با توجه به خویشکاریهای ایزدان و ایزدبانوان تجزیه و تحلیل میکند. با توجه به اینکه ایران و ارمنستان از همسایگان دیرین یکدیگر در طول تاریخ بودهاند اشتراکات فرهنگی بسیاری دارند؛ علاوه بر آن، پس از سقوط دولت آشور، بخشهایی از ارمنستان، از زمان حکومت مادها تا زمان حکومت قاجاریه، تحت سلطه ایران بوده و این سلطه طولانی مدت باعث شده است ارمنیها به اساطیر ایرانی گرایش یابند.
