بهینهسازی سبد سرمایهگذاری با پارامترهای فازی با درنظر گرفتن ارزش درمعرض ریسک و تناسب با شاخصهای تحمل ریسک و تمایل به ریسک برای سرمایهگذاران حقیقی
نویسندگان
1 گروه مهندسی مالی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ايران
3 گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر به مسئله بهینهسازی سبد سرمایهگذاری پرداخته و هدف از آن بدست آوردن مدلی برای درنظر گرفتن همزمان موضوع بهینگی و تناسب با شاخصهای تحمل و تمایل به ریسک برای سرمایهگذار حقیقی در محیط غیرقطعی میباشد. بدین منظور از اعداد Z که از مباحث نوین منطق فازی بوده و شامل یک جفت عدد فازی میباشد، برای مدلسازی عدم قطعیت در دادههای ورودی بهره گرفته شده است. همچنین، از سنجه ارزش در معرض ریسک جهت اندازهگیری ریسک پرتفوی استفاده شده و رابطهای جهت محاسبه این سنجه از طریق نظریه اعتبار فازی توسعه داده شده است. به منظور تناسب با شاخصهای تحمل و تمایل به ریسک، استفاده از شاخصهای جمعیت شناختی سرمایهگذاران حقیقی از یک سو و خوشهبندی داراییها با استفاده از روش K -میانگین از سوی دیگر مورد استفاده قرار گرفته است. به منظور پیادهسازی و تست مدل نیز از دادههای ۵۰ شرکت فعالتر بورس اوراق بهادار تهران حدفاصل سال ۱۳۹۹ تا سال ۱۴۰۲بهره گرفته شده است. نتایج تست مدل حاکی از آن است که اضافه نمودن موضوع تناسب میتواند سبد سرمایهگذاری را برای سرمایهگذاران با ویژگیهای ریسک متفاوت شخصیسازی نماید. استفاده از سایر روشهای خوشهبندی داراییها و همچنین درنظر گرفتن مدل به صورت چنددورهای میتواند موضوع تحقیقات آتی باشد.
