تاثیر متغیرهای سطح شرکت بر ریزش سال 1399 با استفاده از روش شبیه سازی مونت کارلو

نویسندگان

1 گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران

2 گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران

doi
چکیده

چکیده این تحقیق به بررسی تأثیر متغیرهای سطح شرکت بر ریزش بازار بورس اوراق بهادار تهران در سال 1399 با استفاده از نسبت‌های بازار و روش شبیه‌سازی مونت کارلو [i] پرداخته است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی شرکتهای فعال در بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی 20 ساله از سال 1381 تا 1401 می‌باشد. داده‌های تاریخی از طریق بورس ویو [ii] و وبگاه­های مرتبط با بورس تهران استخراج شده‌اند و داده‌های تصادفی مورد استفاده با بهره­گیری از نرم­افزار مایکروسافت اکسل تولید شده‌اند. نموادارهای مربوط به مدل حرکت هندسی براونی نیز با استفاده نرم­افزار برنامه­نویسی پایتون کدنویسی شده­اند. محاسبات داده­های آماری و اقتصادسنجی این پژوهش به کمک نرم­افزار EViews انجام گرفته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که تغییرات میانگین نسبت قیمت به سود خالص شرکت به طور معناداری بر تغییرات ارزش آتی بازار (سهام) تأثیرگذار است، بطوریکه افزایش میانگین نسبت قیمت به سود خالص بازار منجر به افزایش احتمال کاهش قیمت آتی بازار می­شود. از طرفی، کاهش نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری منجر به افزایش احتمال رشد ارزش آتی می‌شود. از طرف دیگر، مشخص شد که افزایش در نسبت پرداخت سود تقسیمی می­تواند عامل مهمی در کاهش ریسک ریزش بازار باشد. مدل‌های آماری استفاده شده برای بررسی این تأثیرات نشان دادند که این مدل‌ها به طور کلی قابل قبول بوده و توانایی تبیین تغییرات ارزش آتی بازار را دارند. در نتیجه، توجه به نسبت های بازار همچون نسبت P/E، M/B و نسبت پرداخت سود نقدی می‌تواند نقش مهمی در بهبود پیش­بینی بازار وکاهش ریسک‌های سرمایه‌گذاری ایفا کند. [i] Monte Carlo Simulation [ii] Bourse View