بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر تمایل به ارتکاب رفتارهای انحرافی دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30495/jss.2021.1912897.1247چکیده
رفتارهای انحرافی به مثابهی یکی از آسیبهای اجتماعی است، که برخلاف هنجارها و فرمهای اجتماعی از فرد سرزده و کارکرد وی را مختل کرده و به تبع آن کارکرد خانواده و جامعه را نیز تحت الشعاع خود قرار میدهد. رفتارهای انحرافی در هر جامعهای وجود داشته و دارای انواع و شدت و فراوانی متفاوتی است. پژوهش حاضر بر آن است که با تکیه بر عوامل اجتماعی مؤثر، به تمایل ارتکاب رفتارهای انحرافی در میان دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان بپردازد. روش بررسی در این پژوهش پیمایشی است که، تلفیقی از روش اسنادی و میدانی است؛ در روش میدانی جامعهی آماری کلیهی دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان در تمام مقاطع و رشتههای مختلف در شهر زاهدان میباشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، 384 نفر محاسبه شده که با استفاده از پرسشنامهی محقق ساخته، اطلاعات مورد نیاز جمعآوری و سپس با استفاده ازنرم افزار آماری spss دادهها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بررسی روابط بین متغیرها بیانگر این است که میزان وقوع رفتارهای انحرافی در بین پسران بیشتر از دختران میباشد. یافتهها همچنین نشان میدهد که متغیرهای مورد استفاده در این تحقیق که شامل(میزان روابط دوستانه، گروههای مرجع، میزان رضایتمندی از زندگی، میزان پیوستگی اجتماعی، تضاد ارزشی، رعایت هنجارهای اجتماعی، تایید کنترل اجتماعی و مشروعیت اجتماعی) است به خوبی تمایل به ارتکاب رفتارهای انحرافی در میان دانشجویان را تبیین میکنند. نتایج حاصل از تحلیلهای رگرسیونی نشان داده که این عوامل به طور همزمان 61/0 بر تمایل به ارتکاب رفتارهای انحرافی تاثیر گذار میباشد.