تأثیر سطوح مختلف منیزیم آب آبیاری بر پارامترهای رشدی دو رقم نهال پسته
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی آب، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران مرکز تحقیقات ایمن سازی مواد غذایی و کشاورزی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 استادیار، پژوهشکده پسته، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رفسنجان، ایران
doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2021.685563چکیده
به منظور مطالعه تاثیر سطوح مختلف غلظت منیزیم آب آبیاری بر ویژگی های رویشی نهالهای پسته، آزمایشی گلخانهای به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی، با دو فاکتور و در سه تکرار در پژوهشکده پسته کشور واقع در شهرستان رفسنجان اجرا شد. فاکتور اول (اصلی) شامل: پایههای پسته در دو سطح بادامی زرند و قزوینی و فاکتور دوم (فرعی) شامل سطوح مختلف غلظت منیزیم آب آبیاری در پنج سطح (صفر، 5/0، 1، 2 و 3 میلیمولار منیزیم از منبع سولفات منیزیم) بود. قبل از شروع اعمال تیمارها (پایان هفته هشتم) و بعد از گذشت 6 ماه از شروع تیمارها، برخی صفات رویشی نهالهای پسته شامل ارتفاع ساقه، قطر ابتدایی و انتهایی ساقه، وزن خشک کل نهالها اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که بیشترین افزایش رشد رویشی طول و قطر ابتدایی و انتهایی ساقه نهالها در غلظت 5/0 و 1 میلیمولار منیزیم آب آبیاری رخ داده و با افزایش غلظت منیزیم به بالاترین سطح آن (3 میلیمولار منیزیم)، مقدار صفات یادشده بهترتیب 44/1 سانتیمتر و 16/0 و 22/0 میلیمتر نسبت به بالاترین حد رشد کاهش نشان داد. در هر دو پایه پسته، بیشترین وزن خشک کل در غلظت 5/0 و 1 میلیمولار منیزیم مشاهده شد. با افزایش غلظت منیزیم به 3 میلیمولار، وزن خشک کل کاهش یافت. یافته های این پژوهش روشن ساخت که غلظت 5/0 تا 1 میلیمولار، بهترین حد غلظت منیزیم در آب آبیاری برای رشد بهینه دانهال های دو پایه پسته مورد مطالعه است.
