فهم مؤلفه‌های اجتماعی شدن در دوران کودکی از دیدگاه ابن سینا

doi
چکیده

مقدمه : اجتماعی شدن را می‌توان فرایند همنوایی و همسازی فرد با نگرش‌های اجتماعی، ارزش‌ها و هنجارها دانست؛ همچنین اجتماعی شدن فراگردی است که به‌وسیله آن افراد مهارت‌های اجتماعی و دانش لازم را برای شرکت کردن مؤثر و فعال در زندگی اجتماعی و گروهی را به دست می‌آورند. هدف پژوهش حاضر فهم مؤلفه‌های اجتماعی شدن در دوران کودکی از دیدگاه ابن سینا است. روش پژوهش : پژوهش حاضر از نوع کیفی و با طرح غیر پیدایشی یا غیر حدوثی به انجام رسیده است؛ و برای جمع‌آوری داده‌ها، از روش اسنادی و به‌کارگیری شیوه فیش‌برداری سیستماتیک یا منظم استفاده‌شده است. در این پژوهش برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از رویکرد توصیفی-تفسیری و شـیوه تحلیـل محتـوای اسـتقرایی استفاده گردید. داده‌ها با استفاده از روش مقایسه مستمر (costant comparative method) تا رسیدن بـه نقطـه اشباع‌شدگی (saturation point)، یعنی حصول اطمینان از عدم دستیابی به اطلاعات جدیدتر، به‌منظور استخراج مؤلفه‌های اجتماعی شدن و پاسخ به سؤال پژوهش موردمطالعه و بررسی قرار گرفت. یافته ها: مؤلفه‌های به دست آماده بر مبنای دیدگاه ابن سینا شامل: تربیت جسم و اجتماعی شدن، هنر و اجتماعی شدن، دین و اجتماعی شدن، زبان و اجتماعی شدن، دوست‌یابی و اجتماعی شدن، محیط (گروه همسالان) و اجتماعی شدن در دوران کودکی شد. نتیجه گیری: در پایان نیز به بحث و نتیجه‌گیری پیرامون موضوع و محدودیت‌ها و ارائه پیشنهادها پرداخته‌ایم.