مروری بر برخی مطالعات انجام شده درخصوص اثرمدیریت آبیاری و کود بر عملکرد سویا

نویسندگان

1 دانشیار، مرکز تحقیقات ایمن‌سازی مواد غذایی و کشاورزی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

2 دانشجوی دکترا، گروه مهندسی آب، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2022.1024
چکیده

میزان آب مورد نیاز گیاه عاملی مهم و حائز اهمیت در رشد و نمو سویا محسوب می­شود و تأثیر بسزایی در میزان عملکرد آن دارد. مقدار رطوبت خاك براي رشد مطلوب هر گیاه باید داراي یک حد بهینه­اي باشد که به هر میزان از این حد کمتر و یا بیشتر شود، رشد گیاه کاهش می­یابد و عملکرد دانه سویا به وسیله تعداد کل غلاف در هر بوته، تعداد دانه در هر غلاف و وزن هر دانه تحت تأثیر قرار مي­گیرد، در بررسي اثر تنش خشکي بر صفات فیزیولوژیک سویا گزارش کردند که تنش خشکي موجب کاهش معني­دار میزان فتوسنتز و عملکرد دانه گردید. افزایش بازده مصرف آب آبیاری و باران متأثر از کاربرد صحیح کود شیمیایی به ویژه نیتروژن می­باشد در ضمن کمبود نیتروژن پس از کمبود آب از مهم­ترین عامل کاهش­دهنده تولید محصولات زراعی به ویژه غلات می­باشد مطالعات نشان داد که در بین اجزای عملکرد، تعداد غلاف در گره به طور معنی­داری تحت تأثیر کود نیتروژن قرار گرفت، به طوری که با افزایش میزان نیتروژن بر تعداد غلاف در گره افزوده شد. به طورکلی بهینه­سازی مصرف آب و کود در محصولات زراعی به خصوص دانه­های روغنی علاوه بر افزایش تولیدات کشاورزی باعث صرفه­جویی در منابع آب می­شود.